Netflix heeft van Roald Dahls geliefde verhaal Charlie and the Chocolate Factory een realitycompetitie met hoge inzet gemaakt, en de eerste reacties wijzen erop dat het experiment bij recensenten niet goed is gevallen.
De serie, getiteld Wonka’s The Golden Ticket, sloot het eerste seizoen af met een critici-score van 11 procent en een publieksscore van 30 procent op Rotten Tomatoes. Die cijfers plaatsen de serie onder alle grote verfilmingen van het verhaal, waaronder Tim Burtons film uit 2005 met 51 procent publieksgoedkeuring en de originele film uit 1971 met 87 procent.
Twaalf kandidaten en hun partners strijden in een enorme nabootsing van de fabriek om een prijs van 3 miljoen dollar, uitbetaald over drie decennia. Winnares Gabrielle Wright ging er na een reeks fysieke en mentale uitdagingen met de overwinning vandoor.
De productie waarden springen in het oog. Bouwers realiseerden een faciliteit van 88.000 vierkante meter met een chocoladerivier van 27.000 gallon. De fysieke omgeving komt het dichtst in de buurt van de verwondering uit het originele boek, maar het format zelf botst met Dahls nadruk op fatsoen boven sluwheid.
De show kreeg toestemming van de nalatenschap van Gene Wilder om de stem van de acteur met kunstmatige intelligentie na te maken. Wilders weduwe, Karen B. Wilder, noemde de keuze een eerbetoon aan de humor en het hart die hij in de rol legde. Recensenten vonden het resultaat echter griezelig en misten de subtiele timing van de originele acteur.
Naast de opvallende beelden volgt de serie de gebruikelijke competitieconventies: allianties, eliminaties, strategische gesprekken en interpersoonlijk drama. Het verhaal presenteert de uitdagingen herhaaldelijk als karaktertests, maar de centrale prikkel blijft het verslaan van anderen voor een grote geldprijs.
Het programma debuteerde op de tweede plaats in Netflix’ Engelstalige lijst met 4,6 miljoen views in de eerste week. Die prestatie behoort tot de betere ongescripte lanceringen van het platform in recente seizoenen en plaatst het naast populaire titels als Love Is Blind.
Netflix lijkt de combinatie te hebben gevonden die het zocht: een herkenbaar eigendom gekoppeld aan een bewezen realityformat dat nieuwsgierige kijkers trekt, ook als professionele critici niet overtuigd zijn.