- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Quinn Shephards achtdelige horrorserie put inspiratie uit Stephen Kings klassieker en tienerthrillers uit de jaren negentig.

Prime Video’s nieuwe interpretatie van Stephen King’s klassieke roman Carrie staat sinds de recente lancering al hoog in de wereldwijde hitlijsten. De achtdelige serie, bedacht door Mike Flanagan, plaatst het telekinetische tienerpersonage midden in een modern schandaal rond cyberpesten en krijgt lovende kritieken voor de geactualiseerde aanpak.

Netflix maakt zich op voor eigen verontrustende tienerhorrorserie

De aandacht verschuift nu naar Netflix, dat volgende maand een ander donker coming-of-ageverhaal introduceert. De psychologische horrorserie The Body volgt een groep rebelse katholieke schoolmeisjes wier druggebruik tijdens een inwijdingsritueel uitmondt in profetische visioenen en chaos in hun kleine stad.

Showrunner Quinn Shephard, bekend van Under the Bridge, regisseert de pilotaflevering van het achtdelige seizoen. De cast bestaat uit Kristina Bogic en Sara Boustany in de hoofdrollen van Anya en Elise, met Sofia Wylie, Geena Meszaros, Shirley Chen en Gabby Windey, winnares van The Traitors.

Productieteam en releasedatum bevestigd

The Body gaat op 11 november 2026 in première. De uitvoerend producenten zijn Amy Israel, Peter Chernin en Josh Stern voor North Road, samen met Riley Keough, Gina Gammell en Sacha Ben Harroche voor Felix Culpa.

Shephard put uit persoonlijke ervaring en klassieke invloeden

De connectie tussen The Body en de nieuwe Carrie-bewerking is bewust gekozen. Shephard beschrijft haar serie als een ode aan de tienerfilms en erotische thrillers uit de jaren negentig en de Y2K-periode die ze zelf opgroeiend bekeek. Ze noemt de originele Carrie-film, Jennifer's Body, Heavenly Creatures, Mean Girls en Arthur Millers The Crucible als belangrijke invloeden.

Het project is ook Shephards meest persoonlijke werk tot nu toe. Het put uit haar eigen moeilijke tienerjaren, met name het opgroeien als queer en onderdrukt, en gebruikt satire om die periode te belichten in plaats van simpelweg stil te staan bij trauma.