Netflix-film Mexico 86 belicht de coulissenmanoeuvres rond het WK 1986

Netflix heeft de release van zijn nieuwe komedie Mexico 86 afgestemd op het FIFA Wereldkampioenschap dat volgende week van start gaat in de Verenigde Staten, Canada en Mexico. Het toernooi markeert de eerste keer dat drie landen de organisatie delen, en Mexico wordt het eerste land dat het evenement voor een derde keer organiseert. Regisseur Gabriel Ripsteins losjes op feiten gebaseerde film kijkt naar de coulissenmanoeuvres die Mexico in staat stelden het WK van 1986 te organiseren, vier decennia na de eerste keer als gastheer. Een openingsfilmtitel vermeldt dat sommige gebeurtenissen daadwerkelijk hebben plaatsgevonden.

Diego Luna draagt het verhaal van ambitieuze federatieleider

Diego Luna speelt Martín de la Torre, de centrale figuur die manoeuvreert om het Wereldkampioenschap terug naar Mexico te halen. Het personage werkt begin jaren tachtig binnen de Mexicaanse voetbalbond en raakt gefrustreerd over het beperkte vizier van zijn bazen voor de mondiale positie van het land in het voetbal. Wanneer Colombia zich terugtrekt als organisator van het WK 1986 vanwege politieke en economische druk, ziet de la Torre een kans. Hij verschijnt op nationale televisie om zijn superieuren te bekritiseren omdat ze niet handelen, een gedurfde zet die de aandacht trekt van de machtige omroep en Club América-voorzitter Emilio Azcárraga, gespeeld door Daniel Giménez Cacho.

Azcárraga promoveert de la Torre snel tot hoofd van de bond. Vanaf dat moment volgt het verhaal zijn inspanningen om steun te winnen bij de FIFA in Zürich, waar Mexico de Verenigde Staten verslaat ondanks dat het als underdog begon. De film presenteert deze deals met een lichte toets en toont steekpenningen en misleidingen met een schurkachtige energie in plaats van openlijke veroordeling.

Complicaties in het privéleven weerspiegelen professionele risico's

Buiten de onderhandelingstafel eindigt de la Torre's geheime relatie met buurvrouw Susana, gespeeld door Karla Souza, zijn huwelijk. Zijn gewoonte om de waarheid te vermijden zet die verhouding uiteindelijk ook onder druk. Het verhaal behoudt sympathie voor de protagonist, ook als zijn keuzes hem inhalen, en kadert zijn handelingen als deel van een breder systeem waarin iedereen volgens vergelijkbare regels speelt.

Film balanceert charme met oppervlakkige behandeling van gebeurtenissen

Luna levert een levendige prestatie die de film helpt zijn opgewekte toon te behouden over meer dan tien jaar gebeurtenissen die zijn samengeperst in ongeveer negentig minuten. Ripstein, wiens vorige film 600 Miles Mexico een Oscarnominatie opleverde, toont soepel technisch vakmanschap via gedesatureerde beelden, periodegetrouw design en een soundtrack van Latijns-Amerikaanse pophits. Het resultaat beweegt in een vlot tempo dat past bij de gladde stijl van de hoofdpersoon.

Critici merken op dat de vlotte aanpak veel details en conflicten onverklaard laat. De film vermijdt een diepgaand onderzoek van de sportbusinessmachine en biedt in plaats daarvan een affectief portret dat kijkers uitnodigt om van de rit te genieten zonder strenge toetsing van de onderliggende ethiek te eisen.