Netflix staat op het punt een nieuwe documentaire in première te laten gaan die de essentie van comedian Norm Macdonald vastlegt via een onconventionele archiefbenadering. De film verschijnt als onderdeel van filmmaker Judd Apatow's voortdurende verkenning van comedy-figuren uit de afgelopen decennia.
De afgelopen tien jaar heeft Apatow eigen of gedeelde regie gevoerd over uitgebreide projecten over Garry Shandling, George Carlin en Mel Brooks. Speelfilms over Maria Bamford en Macdonald maken een druk programma compleet dat dit jaar alleen al meerdere releases op streamingplatforms omvat. Deze inspanningen onderscheiden zich in het overvolle veld van comedian-portretten door de nadruk op zorgvuldige montage en blijvende waarde als culturele documenten.
De nieuwe Macdonald-film bereikt Netflix kort voor Apatow en Neil Berkeley's project over Bamford. In plaats van te vertrouwen op nieuwe zit-down-gesprekken bouwt de documentaire zijn portret vrijwel volledig op uit bestaand beeldmateriaal. Kijkers zien stand-upoptredens, optredens in late-nightshows met David Letterman en Conan O'Brien, de periode van de comedian bij Saturday Night Live en latere podcastreflecties van collega's.
Editor Jake Hostetter helpt deze elementen aan elkaar te weven, waarbij soms bewondering van collega-artiesten wordt benadrukt en soms wordt onderstreept hoe zelfs naaste collega's weinig wisten over Macdonalds leeftijd, opleiding of privéleven. Visuele aanwijzingen die zoekopdrachten nabootsen versterken het gevoel van een samengestelde clipcollectie.
Macdonald verwierf respect als stand-up en als memorabele Weekend Update-presentator tijdens zijn drieënhalf seizoenen bij Saturday Night Live. Zijn ontslag nadat hij weigerde grappen over O.J. Simpson af te zwakken, verstevigde zijn imago onder fans. Hij overleed in 2021 na een lang privé gevecht met kanker dat hij nooit in het openbaar besprak, ondanks actief gebruik van social media in zijn laatste jaren.
De comedian sprak zichzelf vaak tegen bij het delen van persoonlijke verhalen en presenteerde zijn memoires als fictie. De documentaire leunt op deze ongrijpbare kwaliteit door de gemonteerde clips en commentaar van anderen het verhaal te laten vertellen.
De film duurt 127 minuten en bevat hoogtepunten zoals een memorabele uitwisseling met actrice Courtney Thorne-Smith. Ook wordt de beperkte diversiteit in het getoonde materiaal voor een groot deel van de duur opgemerkt, met korte verschijningen van producer Lori Jo Hoekstra, Molly Shannon en Dave Chappelle aan het eind. Apatow's aanpak hier contrasteert met de diepere persoonlijke ontleding in de aankomende Bamford-documentaire.
Hoewel de stijl niet bij elk onderwerp past, sluit hij aan bij Macdonalds ironische afstand tot conventionele onthullingen. Het resultaat vormt een onderdeel van Apatow's groeiende archief van comedy-stemmen.