Norm Macdonald bouwde een eigenzinnige carrière op met scherpe timing en een ongefilterde stijl die vaak botste met de mainstreamverwachtingen. De Canadese comedian begon als schrijver bij Roseanne voordat hij bekend werd met het Weekend Update-segment van Saturday Night Live, waar zijn scherpe grappen over O.J. Simpson tot zijn vertrek leidden. Zijn poging tot een speelfilm met Dirty Work flopte, maar hij vond succes met de podcast Norm Macdonald Live. Hij overleed in 2021 op 61-jarige leeftijd aan complicaties van leukemie.
Jaren na zijn dood hebben clips van zijn late-night-optredens en podcastmomenten Norm Macdonald tot een online favoriet gemaakt onder nieuwe comedyfans. Judd Apatow vangt deze hernieuwde belangstelling in de Netflix-documentaire Norm: The Tale of Norm Macdonald, die vrijdag uitkomt. Het project vermijdt standaard interviewformats en weeft in plaats daarvan vertelstemmen uit Macdonalds boek Based on a True Story: Not a Memoir samen met homevideo's, foto's en oude interviews.
Velen beschouwen Norm Macdonald als een van de beste Weekend Update-presentatoren naast Chevy Chase. Hij dankt zijn langjarige medewerker Lori Jo Hoekstra voor de eigen stem van het segment. Hoekstra zorgde ervoor dat buitenstaanders als Ross Abrash en Frank Sebastiano werden ingeschakeld, naast SNL-veteraan Jim Downey. Het doel was materiaal te maken zonder slimme woordspelingen of dubbele bodems. Macdonald herinnerde zich in de film dat het team streefde naar grappen die kijkers verrasten en echt deden lachen in plaats van beleefd applaus te oogsten.
Macdonald reflecteerde dat zijn vier jaar bij Saturday Night Live, en vooral de gebeurtenissen rond zijn vertrek, zijn nagedachtenis zouden bepalen. Het Weekend Update-team spotte herhaaldelijk met Simpson tijdens zijn moordproces. Na de vrijspraak verklaarde Macdonald live dat moord legaal was geworden in Californië. NBC-topman Don Ohlmeyer, een vriend van Simpson, nam daar aanstoot aan en zorgde ervoor dat Macdonald en Downey werden ontslagen. Ohlmeyer probeerde later de promotie van Dirty Work tegen te houden en Macdonalds optredens bij Late Night with Conan O'Brien te beperken, maar beide pogingen mislukten.
Vriend Harland Williams vertelde in de documentaire dat Macdonald in de jaren tachtig in stilte maagkanker had. Een diagnose van multipel myeloom in 2013 bleef verborgen voor de meeste mensen, ook voor goede vrienden. Hij slikte dexamethason, wat gewichtstoename veroorzaakte, en koos ervoor zijn gezondheid niet publiek te bespreken. Macdonald putte inspiratie uit acteur Richard Farnsworth, die zijn eigen terminale kanker tot het einde privé hield. Hij bewonderde Farnsworths keuze om medelijden te vermijden en merkte op dat iedereen ooit ziek wordt.
De documentaire besteedt kort aandacht aan Macdonalds interview met The Hollywood Reporter in 2021, waarin hij Louis C.K. en Roseanne verdedigde en suggereerde dat de #MeToo-beweging aan kracht verloor. Hij bood later excuses aan via social media. De uitspraken leidden tot geannuleerde optredens en online kritiek. Destijds deden ook meldingen de ronde over vermeend gedrag jegens vrouwen in comedyclubs, maar die details worden in de film niet genoemd.
Macdonald deed een memorabele uitspraak over sterfelijkheid die door de hele documentaire heen resoneert. Hij beschreef de dood als vreemd in plaats van grappig: onverwacht komt hij snel als een hongerige wolf, verwacht komt hij langzaam en geduldig als een slang. Artsen geven precieze tijdlijnen, maar hij weigerde de realiteit te ontkennen.
Death is a funny thing — not funny ha-ha like a Woody Allen movie, but funny-strange like a Woody Allen marriage. When it’s unexpected, death comes fast like a ravenous wolf; when it’s expected, it comes slow and patient like a snake.