Geen enkele serie zou ooit Stranger Things exact kunnen repliceren. Netflix kon een andere groep tieners samenstellen, bovennatuurlijke dreigingen toevoegen en retro-soundtracks, maar de magie van Hawkins kwam van iets diepers dan monsters of mysteries. Publiek keerde terug omdat ze om de jonge vrienden gaven die samen gevaar tegemoet gingen.
Die emotionele basis bleek moeilijk te kopiëren. Verschillende series probeerden de formule oppervlakkig na te bootsen, maar weinig slaagden erin dezelfde betrokkenheid bij de personages te creëren. Netflix had ooit een project dat dit onderscheid begreep. Het beëindigde de reeks The Midnight Club na slechts tien afleveringen.
Mike Flanagan bracht The Midnight Club in 2022 naar het scherm. De serie was gebaseerd op de roman uit 1994 van Christopher Pike en andere werken van de auteur. Het uitgangspunt draaide om acht tieners in Brightcliffe Hospice die elkaar om middernacht treffen om griezelverhalen te vertellen. Ze sluiten een pact dat de eerste die sterft zal proberen de anderen vanuit het hiernamaals te bereiken.
Bovennatuurlijke elementen vormen de aantrekkingskracht, maar de echte kracht ligt in de groep zelf. Personages als Ilonka, Kevin, Anya en de rest groeien naar elkaar toe door ruzies, grappen, verhalen en stille momenten. Hun band voelt authentiek ondanks de buitengewone omstandigheden. Stranger Things volgde een vergelijkbaar pad waarbij de Demogorgon vrienden samenbracht, maar de evoluerende relaties gaven de inzet betekenis. Intieme scènes vielen altijd op, ook toen de wereld groter en chaotischer werd.
The Midnight Club voegde een laag toe die het onderscheidde. De dood hangt als een directe realiteit boven elk lid. Een doktersbezoek weegt even zwaar als een spookachtige ontmoeting. De vraag wat er daarna komt voelt urgent en persoonlijk in plaats van abstract.
Seizoen 1 diende duidelijk als opzet voor meer. Anders dan Flanagans andere beperkte series liet deze opzettelijk belangrijke mysteries open. Na de annulering deelde de showrunner plannen voor een tweede seizoen die grote verhaallijnen zouden oplossen. Daaronder vielen connecties met vorige levens, banden met de Paragon en een dieper kijk op een spookachtige schaduwfiguur. Het vervolg zou ook gebaseerd zijn op Pike's Remember Me.
De hospice-setting bood een ingebouwde manier om de cast te vernieuwen. Personages konden permanent vertrekken door de dood, terwijl nieuwe aankomsten verse verhalen en angsten meebrachten. De kern van de groepsdynamiek zou evolueren zonder de basis te verliezen. Deze structuur gaf de serie ruimte om over seizoenen heen te groeien terwijl het beste behouden bleef.
Nu Stranger Things is afgesloten, valt de gemiste kans op. Netflix zocht naar de volgende young-adult-genrehit, maar een sterke kandidaat bestond al op het platform. The Midnight Club had geen nieuwe Upside Down of een nieuwe Eleven nodig. Het bood een ensemble waarvoor je kon rooten en een mysterie dat direct verbonden was met de diepste zorgen van de personages.
Exacte replicatie van wereldwijd succes blijft zeldzaam. Het doel was nooit om elk detail uit Hawkins te kopiëren. Wat telde was het vinden van een andere horrorserie die hechting aan de jonge hoofdpersonen opbouwde voordat ze in het onbekende werden gestuurd. The Midnight Club toonde die vaardigheid al in zijn korte bestaan.