Nathan Fielder's 'You Can See Everything' herdefinieert de documentairefilm met recordopening en oscarkandidatuur

De onconventionele film over Elizabeth Holmes haalt 15 miljoen dollar op in het openingsweekend en wekt voorspellingen van een doorbraak voor beste film.

De term disruptor beschrijft gewoonlijk één persoon, maar You Can See Everything bewijst dat een film verwachtingen net zo krachtig kan omverwerpen. Deze unieke documentaire, gemaakt door de grappenmaker Nathan Fielder en zijn regiepartner Lance Oppenheim, vermengt meerdere genres op een manier die kijkers vanaf de eerste beelden laat raden wat het werkelijk is.

Ongekend openingsweekend voedt cultureel fenomeen

Afgelopen weekend haalde de film 15 miljoen dollar op via 800 schermen, inclusief 2.000 uitverkochte voorstellingen. Dat is de sterkste debuut voor een non-muziekdocumentaire in meer dan twintig jaar, sinds Michael Moore’s “Fahrenheit 9/11.” Naast de cijfers behandelen publiek de film als een culturele missie, aangetrokken door de mix van onthullingen en frisse entertainment die vaak verder gaat dan verwacht.

Uitbreiding naar een bredere landelijke release zal de opbrengsten de komende weken verder opstuwen, vergelijkbaar met de aanhoudende runs van zomerhits als “Obsession.” De opwinding wijst op een verschuivend publiek dat cinema omarmt als een bepalende persoonlijke en gemeenschappelijke ervaring in plaats van louter afleiding.

Een kosmische meditatie over waarheid en corporate performance

In de kern volgt de documentaire Nathan Fielder’s kenmerkende stijl van ingewikkelde, vreemd eerlijke confrontaties. Zijn uitgebreide gesprekken met Elizabeth Holmes onderzoeken hoe de voormalige Theranos-topvrouw haar ingewikkelde misleidingen kon volhouden en of ze nog steeds in haar eigen claims gelooft. Het resultaat voelt als een dromerig duel van ego’s, waarbij Holmes naar voren komt als een typische corporate performer wiens oprechte act zelfs Fielder’s onderzoekende techniek uitdaagt.

De weigering van de film om een conventionele route te volgen geeft het cathartische kracht. Door samen met zijn codirecteur onbekend terrein te betreden, levert Fielder een documentaire drama dat draait om ontdekking zelf.

Oscartraject en de toekomst van disruptieve cinema

Industriekenners zien You Can See Everything al als een waarschijnlijke kandidaat voor de eerste documentaire-nominatie in de categorie Beste Film op de Oscars. Sterke prestaties van critici-groepen zoals de New York Film Critics Circle of de National Board of Review kunnen de artistieke geloofwaardigheid versterken en invloed uitoefenen op Academy-kiezers. De film wordt ook voorspeld om tal van jaarlijsten te domineren en de 100 miljoen dollar te passeren aan de binnenlandse kassa.

Terwijl koplopers als “The Odyssey” een sfeer van traditionele onvermijdelijkheid uitstralen, voelen veel kijkers minder binding met hen. In een tijd waarin disruptie door technologie en frisse storytelling de industrie bedreigt maar ook nieuw leven inblaast, staat You Can See Everything als het duidelijkste voorbeeld van cinema die verrast, publiek verenigt en wijst naar wat films kunnen worden.

De reden dat ik voorspel dat 'You Can See Everything' zal triomferen op de Oscars is dat iedereen die erop stemt niet alleen stemt voor beste film — ze stemmen voor de toekomst.

— Variety, Oorspronkelijke analyse in Variety

Tags bij dit artikel