Nathan Fielder en Lance Oppenheim maken van het Elizabeth Holmes-verhaal een moderne gothic romance

Hybride documentaire 'You Can See Everything' sluit aan bij klassiekers als Rebecca en Mulholland Drive door gedeelde onwerkelijkheid en psychologische spanning

Nathan Fielder en Lance Oppenheim hebben een hybride documentaire gemaakt die critici al naast tijdloze gothic-romanceklassiekers plaatsen. Hun film You Can See Everything overstijgt de discussie over waarheid en spel en levert een volwaardige bijdrage aan de traditie van gedeelde onwerkelijkheid uit Rebecca, Gaslight en Mulholland Drive.

De documentaire actualiseert tijdloze gothic-conventies

Het verhaal speelt zich af in een bescheiden strandhuis in San Diego dat verandert in een beklemmende psychologische ruimte. Strakke shots, aanhoudend ondervragen en continu filmen maken het alledaagse huiselijke leven onheilspellend. Aan het begin van de opnames zit Elizabeth Holmes nog maar enkele weken verwijderd van de federale gevangenis en belichaamt ze de klassieke gothic-heldin die fragiel lijkt, maar mogelijk misleidend is.

Haar jonge kinderen verschijnen als onwetende figuren die in een verstoord verhaal zijn geboren. Haar partner Billy Evans komt naar voren als een toegewijde, maar mogelijk onvoorspelbare aanwezigheid, vaak met een vuurwapen in beeld. Kijkers weten niet zeker of hij haar uitbuit, zij hem beheerst of dat ze tot een wederzijds duister begrip zijn gekomen.

Folie à deux reikt verder dan het centrale koppel

De relatie tussen Holmes en Evans functioneert als een klassiek voorbeeld van folie à deux, waarbij hun gedeelde passies en vertekeningen elkaar versterken. Wat de film verheft, is de manier waarop deze instabiliteit zich verspreidt naar andere deelnemers op het scherm en uiteindelijk het publiek betrekt via latere ontwikkelingen.

Fielder fungeert als indringer en vertolker

Fielder brengt zijn reputatie als tricksterfiguur mee uit projecten als The Curse en The Rehearsal. Velen verwachten een confrontatie tussen Holmes, de veroordeelde fraudeur, en de komiek die bekendstaat om het ontmaskeren van zakelijke oplichting. In plaats daarvan treedt hij op als zowel vertrouweling als buitenstaander met een eigen agenda.

Amanda Seyfried roept Holmes op als letterlijke dubbelganger

De komst van Amanda Seyfried, die grote prijzen won voor haar rol als Holmes in The Dropout, voegt een extra laag toe. Terwijl Holmes haar straf uitzit, verschijnt Seyfried als haar fysieke stand-in in reconstructies en gesprekken die zich verplaatsen van het strandhuis naar Evans’ nieuwe woning in Texas en zelfs de kinderen betrekken.

Séance-achtige sfeer trekt kijkers het verhaal in

De productie ademt de sfeer van een séance door de spookachtige cameravoering, een score die aan Vertigo doet denken en een sequentie waarin Evans zijn vrouw als hologram weergeeft. Het viertal onderzoekt motieven te midden van intimiteit, argwaan en rivaliserende machtsdynamieken. Tegen het einde zijn de toeschouwers zelf betrokken bij de praktische, morele en esthetische vragen van de film.

Een nachtmerrieachtige logica beheerst de ervaring. Fielder en Oppenheim hebben een griezelige en vermakelijke fantasmagorie samengesteld waarin nader onderzoek alleen maar meer onzekerheid oplevert. De titel belooft dat alles zichtbaar is, maar het uiteindelijke effect kan wel eens zijn dat niets werkelijk wordt waargenomen.

Tags bij dit artikel