Naomi Ackie boeide het publiek op het BFI London Film Festival met een brede Screen Talk over haar nieuwste project, genrevoorkeuren en langetermijnambities in het acteren. De ster van de aankomende antikapitalistische satire I Love Boosters ging in gesprek met moderator Grace Barber-Plentie in een boeiende sessie die lachte en applaus opleverde bij fans.
Ackie reflecteerde op haar vermogen om soepel te schakelen tussen onafhankelijke Britse producties en grote studiofilms, en tussen films en televisieseries. Ze beschreef de Londense filmgemeenschap als een bron van echt comfort. “The London film scene feels like home,” zei ze, en merkte op dat het tegenkomen van bekende gezichten een ontspannen en gastvrije sfeer creëert. Hollywood daarentegen ziet ze als een indrukwekkende maar onpersoonlijke machine die niet altijd haar creatieve energie aanwakkert.
De actrice uitte grote enthousiasme voor horror en noemde het het grappigste type project om aan te werken. Ze vermeldde dat ze later die dag naar Los Angeles vertrekt om de aankomende film Clayface te promoten en onthulde dat ze onlangs de sequel They Follow had afgerond van de cultfilm It Follows. Ackie prees ook de onafhankelijke horrorfilm Obsession en benadrukte de achtergrond van regisseur Curry Barker in YouTube-shorts.
Ze verbond de huidige populariteit van horror met wijdverbreide wereldwijde angst en verwees naar recente gebeurtenissen zoals een tornado in Sydney. Ze deelde ook haar eigen praktische voorbereidingen, zoals het inslaan van blikvoer, water, een opwindradio en kaarsen. “I’m afraid, but I don’t want to put that on you,” voegde ze er luchtig aan toe.
Bij haar nieuwe film I Love Boosters, geregisseerd door Boots Riley en met Keke Palmer, Demi Moore, Don Cheadle en Taylour Paige in de hoofdrollen, benadrukte Ackie het plezier van het uitbeelden van hechte vrouwelijke banden. “I love a female friendship,” zei ze. “Representing female friendship is a special thing.”
Ackie beschreef het portretteren van Whitney Houston in I Wanna Dance With Somebody als een van de meest veeleisende ervaringen in haar carrière. Als zelfverklaard perfectionist voelde ze intense druk, wetende hoeveel mensen van de icon hielden en haar kenden. De rol veranderde uiteindelijk haar kijk op haar vak. “Once you do something like that, I was like: ‘Give me anything!’” herinnerde ze zich. “Because I know I’ve probably done one of the hardest things I can in my life.”
Vooruitkijkend uitte Ackie een sterke wens om in een musical te schitteren, met kindfavorieten als West Side Story en Grease als voorbeelden. Ze deelde ook een langgekoesterde wens om een volledig stille rol te spelen, geïnspireerd door haar ervaring in Lady Macbeth waarin haar personage halverwege het verhaal stopt met praten. Ze merkte op dat de rol haar de kracht van fysieke communicatie leerde, een les die ze nog steeds toepast.
It didn’t change me from the inside. I still live exactly the same, and that was eye-opening.