- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Twaalf jaar na zijn dood blijven het opmerkelijke oeuvre van de komiek en zijn privéworstelingen resoneren bij fans en collega's

Tussen Robin Williams als privépersoon en het grotere-dan-leven-persona dat hij aan de wereld toonde, blijft een diepe kloof bestaan. Verschillende verkenningen, zoals de biografie uit 2018 van Dave Itzkoff en de HBO-documentaire Robin Williams: Come Inside My Mind, hebben geprobeerd die kloof te overbruggen. Zijn nalatenschap opende in april 2020 een YouTube-kanaal met optredens en reflecties van vakgenoten. In 2022 eerde Netflix zijn stand-upstatus met opname in The Hall, waar John Mulaney de inleiding verzorgde.

People like to theorize that comedy all comes from a place of pain and sadness. And people like to talk about comedians as if we do what we do because of some inner darkness. This is especially thrown around when discussing Robin Williams—and with all due respect, f--k off with that s--t.

De herinnering voelt extra relevant door de focus op de donkere kanten sinds Williams op 11 augustus 2014 op 63-jarige leeftijd zelfmoord pleegde. Amusement bleef zijn kern. Zijn overlijden voelt voor velen nog steeds onwerkelijk, ongeacht hun fandom of favoriete periode van zijn werk. De uitgebreide filmografie die hij naliet, toont iemand die het leven met volle intensiteit omarmde.

Gezondheidsopenbaringen na zijn overlijden

Meer dan een jaar na zijn dood bevestigden rapporten dat Williams leed aan Lewy body dementie, een aandoening die zowel beweging als cognitie aantast. Hij kreeg maanden eerder een eerste diagnose van Parkinson. Elke aandoening op zich zou al verwoestend zijn, maar de combinatie met eerdere emotionele problemen en een verslavingsgeschiedenis maakte de situatie extra zwaar voor een performer wiens vak steunde op snel denken en fysieke dynamiek.

It was not depression that killed Robin. Depression was one of let's call it 50 symptoms, and it was a small one.

Familie en nabestaanden blikken terug op de laatste jaren

Tot de nabestaanden behoorden zijn vrouw van drie jaar, Susan Schneider, en drie volwassen kinderen: zoon Zachary Pym, nu 43, uit zijn eerste huwelijk; dochter Zelda Rae, 37, en zoon Cody Alan, 34, uit zijn tweede huwelijk met Marsha Garces. Het stel scheidde in 2010. Schneider beschreef de symptomen als onvoorspelbaar, als een flipperkast, en benadrukte hoe moeilijk het was om de volledige omvang te begrijpen.

In het jaar voor zijn dood keerde Williams terug naar series op televisie in The Crazy Ones tegenover Sarah Michelle Gellar. De CBS-serie stopte na één seizoen in mei 2014. Gellar noemde hem later een legende en de aardigste man op aarde, en ze deelt nog steeds warme herinneringen op verjaardagen.

Collega's herinneren zijn vrijgevigheid en kwetsbaarheid

Vrienden als Billy Crystal en Whoopi Goldberg benadrukten zijn openheid op en buiten het podium. Crystal beschreef de geest van Williams als een huis met vele kamers vol humor, stille momenten en verdriet, en merkte op hoe hun vriendschap in de loop der tijd verdiept raakte. Bob Saget noemde het verlies ingrijpend in alle aspecten van Williams' werk en liefdadigheidswerk. Ben Affleck schreef hem de lancering van zijn carrière toe via Good Will Hunting.

The vulnerability that he brought on stage with him, I don't know how you can describe that to people, but he had it, in a sense that I really don't want to be anywhere else but here—and not because of me, but because of you.

Stand-upwortels en latere hoogtepunten

Williams bouwde zijn reputatie op in de jaren zeventig en tachtig met energieke stand-up. Vanaf 1986 was hij co-host van Comic Relief-specials samen met Crystal en Goldberg. Latere tours, waaronder de HBO-special Weapons of Self-Destruction uit 2008, leverden Emmy-erkenning op. Zelfs in latere filmrollen zoals de Night at the Museum-serie en stemwerk in Happy Feet bleef hij zichtbaar, terwijl iconische eerdere optredens in Dead Poets Society, Mrs. Doubtfire en Aladdin nog steeds publiek trokken.