My Notes On Mars van Lili Horvát combineert huiselijk drama met kosmische intrige

Mackenzie Davis speelt de hoofdrol in een relatieverhaal dat begint met griezelige abstractie en daarna letterlijker wordt

My Notes On Mars, de nieuwste film van de Hongaarse regisseur Lili Horvát, opent met een opvallende opzet die huwelijksspanning en bovenaardse mysterie combineert. Een Amerikaanse astrofysicus verdwijnt tijdens een wandeling in de bergen bij Boedapest en duikt weken later weer op op de dag van haar eigen herdenkingsdienst. Ze keert terug zonder herinnering aan haar afwezigheid en met een felle vastberadenheid om haar wetenschappelijke werk uit te wissen.

Openingsscènes roepen planetaire verwondering en persoonlijke disconnectie op

Het verhaal draait om Margot Fogle, gespeeld door Mackenzie Davis, die met haar man Sam (Rupert Friend) naar het platteland van Hongarije is verhuisd. Vroege scènes tonen Margot die in een zwembad drijft terwijl het geluid wegvalt en haar geest lijkt af te reizen naar Mars. Deze sequenties verwijzen naar de historische astronoom Percival Lowell en zijn foutieve waarnemingen van kanalen op de rode planeet, waarmee een toon wordt gezet van naar buiten kijken om innerlijke onrust te begrijpen.

Margot heeft moeite zich aan te passen aan haar nieuwe leven. Ze trekt zich terug uit sociale gelegenheden en raakt verdiept in wiskundige aantekeningen die ze op haar hand krabbelt. Haar ontdekking over het Marslandschap schept afstand tot Sam, die gefrustreerd raakt door haar afwezigheid. De groeiende kloof tussen het stel leidt tot een noodlottige bergwandeling waaruit Margot niet terugkeert.

Amnesie en aantrekkingskracht sturen het centrale mysterie

Wanneer Margot na twee maanden weer opduikt, voelt haar gedrag vreemd en afstandelijk. Ze is geobsedeerd door het vernietigen van haar onderzoeksschrift om geheimen over Mars te beschermen. Tegelijkertijd ontwikkelt ze interesse in een jonge medewerker van het observatorium, Alex, gespeeld door Atanáz Babinchak. De film onderzoekt hoe een man zijn vrouw niet langer herkent en hoe een vrouw zichzelf niet meer kent.

Visuele stijl en soundtrack versterken de onheilspellende sfeer

Cinematograaf Róbert Maly en componist Gábor Keresztes creëren een intieme, nevelige stemming die doet denken aan de rustigere passages uit Interstellar. Davis levert een overtuigende prestatie die verschuift van primitieve, zintuiglijke reacties naar een meer kinderlijke staat. Friend portretteert Sams stille onrust effectief, hoewel beide personages beperkte ontwikkeling doormaken naarmate het verhaal vordert.

Symbolische thema's van rouw en stagnatie komen naar voren

Het verhaal gebruikt zijn centrale metafoor om het einde van een relatie en de weigering dat te aanvaarden te verkennen. Hoewel de herhaling het thema dient, bereikt het verhaal uiteindelijk emotionele plateaus. Zodra de onderliggende boodschap duidelijk wordt, biedt de film weinig nieuwe ontwikkeling om het momentum vast te houden. Het resultaat is een visueel zelfverzekerd werk dat uiteindelijk in vertrouwd dramatisch terrein belandt.

Tags bij dit artikel