José Mourinho besloot de basisopstelling van Real Madrid te wijzigen en het team reageerde met een vloeiender en geordender spel. De trainer plaatste verschillende technisch sterke spelers in de opbouw en voorkwam de problemen uit de eerste helft in Rome, waardoor de bal beter circuleerde zonder volledig dominant te zijn.
De opvallendste maatregel was het terugtrekken van Fede Valverde naar de rechterflank. Deze keuze verholp een onbalans op het middenveld, waar zijn combinatie met Tchouaméni niet optimaal functioneerde, en bood oplossingen bij de opbouw vanaf achteren. Valverde is geen pure organisator zoals Kroos, maar zijn snelheid in de ruimte komt juist vanaf de flank goed tot zijn recht.
Als de coach de Uruguayaan een leidende rol op het flank laat accepteren, profiteert het hele team in de omschakeling en de breedte van de aanval.
De beste voet van Real Madrid was opnieuw die van Arda Güler, die de positie van Valverde in het centrum innam. De Turk is uitgegroeid tot een onmisbare schakel in het openbreken van verdedigingen en het creëren van kansen, een talent waarop het team sterk leunt in afwachting van nieuwe versterkingen zoals Bernardo.
Güler opende de score met een krachtig schot kort na een actie die mogelijk VAR-controle had verdiend, hoewel dat uiteindelijk niet gebeurde. Zijn aanwezigheid is essentieel voor de komende Clásico, waar zijn afwezigheid en die van de recent uitgesloten Vinicius het scenario voor Madrid aanzienlijk lastiger zou maken.
Het team beschikt over sterke argumenten. Diomandé onderscheidt zich in individuele duels, al moet hij nog verbeteren in de laatste pass. Bellingham toont zijn gebruikelijke onvermoeibare inzet en Huijsen herwint de dominante vorm van zijn eerste maanden als madridista.
Mbappé scoorde een goal van hoge kwaliteit, met controle en afwerking die deden denken aan de beste momenten van Bergkamp. Samen met het talent van Güler voeden deze prestaties de hoop van de madridista-fans in een periode waarin de club positieve sensaties wil terugvinden.