Mouly Surya lanceert intiem drama over polygamie, geesten en geloof in Indonesië

De regisseur put persoonlijke familie-ervaringen in een verhaal over zusterschap en verlies dat is geselecteerd voor Busans Asian Project Market

Indonesische filmmaker Mouly Surya ontwikkelt een nieuwe speelfilm die familiedrama combineert met bovennatuurlijke elementen uit haar eigen leven. De film, getiteld “The Wife Who Can See Dead People (Or Jinn)”, draait om een jonge vrouw die in een polygame moslimhuishouding geesten tegenkomt en onverwacht een band opbouwt met een van de andere vrouwen van haar man.

Verhaal draait om vier vrouwen en een vermist kind

Het verhaal volgt Gadis, een twintigjarige pasgetrouwde vrouw die de vierde echtgenote wordt van de vijftigjarige Abi. Wanneer zij onthult dat ze geesten ziet, legt Abi uit dat de doden volgens de islam niet als geesten terugkeren, maar dat djinns, vormveranderende geesten, menselijke gedaanten kunnen aannemen. Gadis raakt hecht met Indah, de derde vrouw, die 35 is en moeder van de zevenjarige Firman. Indah begeleidt de nieuwkomer in het huishouden en zelfs in intieme zaken, terwijl Gadis voor de jongen zorgt, het enige familielid dat haar verhalen over geesten gelooft.

Als Abi in het buitenland werkt, verdwijnt Firman. Gadis en een groep geesten helpen Indah bij de zoektocht. Nadat het lichaam van de jongen bij een rivier wordt gevonden, brokkelt de band tussen de vrouwen af terwijl zij hun geweten afwegen tegen de verwachtingen van hun man en religieuze gebruiken.

Regisseur put uit familie-ervaringen en persoonlijke vragen

Surya noemt het materiaal zeer persoonlijk. Verschillende familieleden leven in polygamie en een goede vriendin zegt geesten te kunnen zien. “Dit zijn verhalen die me persoonlijk heel na staan, maar waar ik altijd vragen over heb,” aldus de regisseur.

Zij wijst op de tegenstrijdigheden in het verhaal. Indonesië heeft de grootste moslimbevolking ter wereld, maar is geen islamitische staat. Veel burgers geloven in geesten, hoewel de Koran daar niets over zegt. Polygamie krijgt religieuze goedkeuring, maar is wettelijk niet erkend in Indonesië. Surya merkt op dat het observeren van zulke families een mengeling oproept van medelijden, oordeel, empathie en fascinatie voor de complexe relaties tussen de vrouwen.

Tussen hen bestaat een bijzondere, enigszins bittere liefde, bij een jonge vrouw die nog haar eigen weg moet vinden zoals Gadis of bij iemand met gebroken dromen zoals Indah.

— Mouly Surya, Opmerkingen over het project

Producenten zoeken internationale partners in Busan

Producenten Gita Fara en Rama Adi zeggen dat de film een evolutie vormt ten opzichte van hun eerdere samenwerking aan “Marlina the Murderer in Four Acts”. Ze mikken op een intiemere, volwassener toon terwijl ze Surya’s kenmerkende visuele stijl behouden: gegrond drama afgewisseld met vreemde, spannende, grappige en spookachtige momenten.

De producenten benadrukken ook een evenwichtige weergave van de centrale echtgenoot, die probeert voor zijn vrouwen te zorgen en hen gelijk te behandelen. “Zonder te rechtvaardigen willen we polygamie tonen voorbij vooroordelen en laten zien hoe zij met elkaar leven, geconfronteerd met tragedie, uitdagingen en dingen die een beetje ongewoon zijn,” stellen ze.

Projectstatus en marktdoelen

De film bevindt zich in de middenfase van de ontwikkeling. Een eerste draft van het scenario is af en het team zoekt actief naar financiering en coproductiepartners. Op de Asian Project Market, onderdeel van de Busan International Film Festival’s Asian Contents & Film Market, willen Fara en Adi contact leggen met potentiële internationale samenwerkingspartners en sales agents om het verhaal bij een breder publiek te brengen.

Tags bij dit artikel