- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De gestileerde misdaaddrama van Potsy Ponciroli doet denken aan Scorsese en Tarantino met Fleetwood Mac's The Chain en andere iconische tracks uit die tijd

De film Motor City arriveert als een gedurfde, dialoogarme misdaadthriller die vertrouwt op muziek, beelden en het intuïtieve vermogen van het publiek. Het verhaal speelt zich af in Detroit in 1977 en draait om ex-gedetineerde en Vietnamveteraan John Miller, gespeeld door Alan Ritchson, die probeert een rustig leven op te bouwen met zijn vriendin Sophia, vertolkt door Shailene Woodley.

Needle drops verhogen de spanning in Motor City

Regisseur Potsy Ponciroli zet een cruciale inval in huis in scène op de muziek van Fleetwood Mac's "The Chain". Terwijl traangas de woonkamer van het stel vult en de politie binnendringt, bouwt de gitaarintro van het nummer zich op tot het meeslepende refrein en versterkt dat de spanning en ironie in slow motion. De scène tilt een gewone arrestatie uit naar iets operatisch.

Ponciroli put duidelijk inspiratie uit de meesters van deze techniek in de filmgeschiedenis. De aanpak doet denken aan de extatische combinaties van Martin Scorsese, die zelf teruggaan op het pionierswerk van Kenneth Anger in Scorpio Rising. Vergelijkbare gevoeligheden zijn te vinden in de films van Quentin Tarantino en Paul Thomas Anderson.

Een gestileerd misdaadverhaal zonder conventionele dialoog

Motor City ontvouwt zich met vrijwel geen gesproken woorden. Personages communiceren via blikken, gebaren en de last van een gedeeld verleden. Kijkers vullen de gaten in met hun vertrouwdheid met het genre, wat de aandacht voor de acteerprestaties en de sfeer vergroot. Het resultaat voelt deels als een stomme film en deels als een Scorsese-onderwereldopera.

Detroit fungeert als een ruig, vervallen decor vol details uit die tijd, zoals posters van Styx en Frank Zappa. Extra nummers, waaronder een vernieuwde versie van David Bowie's "Cat People (Putting Out Fire)" en Donna Summer's "I Feel Love", versterken de stemming van angst en verlangen.

Sterke prestaties en wendingen dragen het verhaal

Ritchson brengt fysieke aanwezigheid en kwetsbaarheid in Miller. Woodley straalt stille kracht uit als Sophia, wiens verleden met de machtige drugshandelaar Reynolds (Ben Foster) veel van het conflict aandrijft. Een gevangenisbezoek en een onthullende foto verhogen de persoonlijke inzet.

Het scenario van Chad St. John bevat slimme wendingen, waaronder een met een trouwring. Ponciroli regisseerde eerder de western Old Henry uit 2021 en toont hier een groeiende beheersing van gestileerde spanning.

Motor City toont belofte ondanks ongelijkmatig slot

Een ingewikkelde ontsnapping uit de gevangenis op de Moody Blues' "Nights in White Satin" onderstreept de durf van Ponciroli. Toch schakelen de latere delen over op een conventionele score en verliezen ze het muzikale momentum dat de eerdere delen definieerde. De epiloog die jaren later speelt, komt ook niet helemaal uit de verf.

Ondanks deze tekortkomingen biedt Motor City een meeslepende ervaring die beloont wie let op de visuele en muzikale keuzes. De film gaat op 24 juli in première.