Moon Choi, de actrice die in Korea bekendstaat als Choi Hee-seo, is een nieuw hoofdstuk begonnen op het Busan International Film Festival. Na jarenlang haar vroege prijzen uit het zicht te hebben gehouden, maakt ze nu deel uit van de competitiejury terwijl haar nieuwste film draait in de Flash Forward-sectie.
Haar doorbraakrollen in “Anarchist from Colony” en het onafhankelijke drama “Our Body” leverden haar in één jaar veertien grote prijzen op, toen ze rond de dertig was. De erkenning voelde zwaar in plaats van feestelijk. Choi bergde de trofeeën op om de voortdurende herinnering te vermijden dat ze die prestaties moest overtreffen.
De periode daarna bestond uit onafhankelijke projecten, televisieseries die geen aansluiting vonden en een film die twee jaar na de première in Busan nog steeds niet is uitgebracht. Ondertussen bleef ze hoop houden voor “Bedford Park”.
Dit jaar maakt Moon Choi deel uit van een jury van zeven leden onder leiding van Zhang Yimou voor de competitie van het festival, die pas de tweede editie beleeft. Andere juryleden zijn Bi Gan, Kei Ishikawa, July Jung, Tran Thi Bich Ngoc en Samal Yeslyamova. De overstap van deelnemer naar jurylid brengt een gevoel van opluchting en leergierigheid met zich mee.
Ik voel geen druk om iets te bewijzen aan wie dan ook. Ik heb het gevoel dat ik een student ben die probeert te leren van alle films die ik ga bekijken samen met geweldige mensen als Zhang Yimou en Bi Gan.
Geschreven en geregisseerd door Stephanie Ahn, speelt Bedford Park Choi als Audrey, een Koreaans-Amerikaanse fysiotherapeute die worstelt met familie verwachtingen na een auto-ongeluk van haar moeder. Ze bouwt een band op met Eli, gespeeld door Son Suk-ku. De film ging in première op Sundance in de U.S. Dramatic Competition, won de Special Jury Award for Debut Feature en verkocht de wereldwijde rechten aan Sony Pictures Classics. Later werd de film vertoond in het Discovery-programma van Toronto.
Choi deed zeven jaar geleden auditie nadat ze het volledige script had ontvangen. Audreys innerlijke conflict weerspiegelde haar eigen ervaringen met verhuizen tussen Japan, Seoul en New Jersey tijdens haar jeugd. Ze voelde zich vaak een buitenstaander bij terugkeer in Korea. Het beroep van de personage als fysiotherapeute sprak haar ook aan, omdat het een warm hart benadrukt dat moeite heeft om dezelfde zorg naar binnen te keren.
Het financieren bleek jarenlang moeilijk. Choi was grotendeels onbekend in de VS, Ahn maakte haar regiedebuut en de rol van Eli was oorspronkelijk bedacht voor een witte acteur. De pandemie stopte de voortgang. Het team draaide later een proof-of-concept-kortfilm die hielp om steun te krijgen. Son, een oude vriend, sloot zich aan nadat het personage was herschreven als Koreaans-Amerikaanse geadopteerde. Hyundai Motor Company steunde het project en Choi fungeerde als executive producer.
De voltooide film bekijken op Sundance voelde als “iets heel waardevols baren”, een gevoel dat haar collega-acteur deelde.
Choi heeft getekend voor de hoofdrol in een Koreaanse toneelbewerking van het Franse stuk “Une histoire d’amour” volgend jaar. Ze overweegt het zelf te bewerken voor het scherm en onderzoekt rollen als regisseur of producer. Ze rondde onlangs een toneelproductie van “The Cherry Orchard” af met Jeon Do-yeon en blijft Engelse projecten zoeken na het tekenen bij nieuwe vertegenwoordiging.
De Koreaanse cinema herstelt zich, merkt ze op, hoewel het zwaar leunt op genre films. Ze hoopt dat meer stemmen van haar generatie naar voren komen en voelt de verantwoordelijkheid om die verschuiving te helpen leiden via haar werk als producer.