Mohsen Gharaei brengt allegorisch familiedrama 'Falling House' vanuit ballingschap naar Venetië

De film vangt de broeiende sociale spanningen in Iran vier jaar na de Woman Life Freedom-protesten die volgden op de dood van Mahsa Amini.

Bijna vier jaar nadat de Woman Life Freedom-protesten uitbraken in heel Iran na de dood van Mahsa Amini in politiehechtenis, arriveert regisseur Mohsen Gharaei op het Venice Film Festival met een nieuwe film die waarschuwt voor toenemende breuklijnen in de Iraanse samenleving.

Zijn film Falling House gaat in wereldpremière in de Orizzonti-sectie en volgt drie generaties vrouwen in een worstelend huishouden. Ze leven onder de controle van de patriarch en worden met uitzetting bedreigd omdat een luchthavenuitbreiding hun oude woning in gevaar brengt.

Regisseur keert terug met eerste project in vijf jaar

Gharaei schreef een eerste versie van het scenario in 2018, maar legde het project opzij tijdens een zelfgekozen pauze van het regisseren. Overheidsbeperkingen en censuur maakten het maken van films moeilijk. De protesten van 2022 versterkten zijn vastberadenheid om het verhaal alsnog op het scherm te brengen.

Hij beschrijft de protesten als een keerpunt dat zijn wil versterkte. De onderliggende sociale spanningen die de demonstraties voedden, bestonden al jaren, merkt hij op.

Cast en verhaal richten zich op vrouwen die met controle worstelen

Laleh Marzban speelt de oudste dochter Ensi, die in het geheim plannen maakt om naar Turkije te verhuizen om model te worden. Farhad Aslani vertolkt de vader, die aanvankelijk toegeeflijk lijkt maar vijandig wordt wanneer zijn autoriteit ter discussie staat. Rima Raminfar speelt de veerkrachtige moeder, terwijl nieuwkomer Elena Khakbaz de jongste dochter Jenan vertolkt.

Het verhaal ontvouwt zich als een allegorie voor de druk waarmee Iraanse families te maken hebben onder de patriarchale structuren die al lang worden afgedwongen door de Islamitische Republiek.

Productie vereiste creatieve omwegen

Om een staatsvergunning te krijgen, diende het team een versie van het script in die afweek van de uiteindelijke film. Gevoelige scènes werden met een minimale crew opgenomen om het risico op lekken te verkleinen. Gharaei werkte soms alleen met de hoofdactrice en de cameraman tijdens sequenties waarin de hijab niet voorkwam.

Het grootste probleem was het concept van de film en de kern van het verhaal… het regime zou ons de film nooit hebben laten maken.

— Mohsen Gharaei, Interview tijdens persactiviteiten in Venetië

Regisseur leeft in ballingschap te midden van bedreigingen

Gharaei woont nu buiten Iran nadat zijn huis en bezittingen in beslag zijn genomen. Hij en zijn familie hebben doodsbedreigingen ontvangen na zijn openlijke kritiek op het regime. Producent Milad Khosravi van Seven Springs Pictures bevestigt een intense desinformatiecampagne tegen de regisseur in de staatsmedia.

De regisseur stelt dat terugkeren naar Iran waarschijnlijk tot een gevangenisstraf zou leiden. De film bevat ook muziek van Max Richter en markeert een samenwerking met coproducent Odessa Rae.

Film verschijnt terwijl Iran internationaal in de schijnwerpers staat

Falling House draait in Venetië naast een andere Iraanse titel. De thema’s van externe druk en interne instorting resoneren tegen de achtergrond van recente conflicten en binnenlands onrust. Gharaei benadrukt dat het verhaal de interpretatie aan de kijkers overlaat en geen politieke oplossingen voorschrijft.