Mohamed Anime wil vanuit het kamp in Ceuta een kapsalon openen in Spanje

Vier jonge migranten spelen voetbal op het Trampolín-strand terwijl ze wachten op een betere toekomst ver van Marokko

Het is bijna middag op een willekeurige zaterdag op het Trampolín-strand in Ceuta. Vier jongeren uit Marruecos spelen voetbal met de resten van een Nike Ordem 4-bal, het officiële model van het seizoen 2016-2017. De wedstrijd vindt plaats tussen plastic en lakens die de oever bedekken. Voor hen vertegenwoordigt de sport een ontsnappingsmogelijkheid tegenover een moeilijke en weinig gastvrije realiteit.

De woordvoerder van de groep deelt zijn ambities

Mohamed Anime, 22 jaar oud en afkomstig uit Larache, 150 kilometer van Ceuta, nam deel aan de massale sprong van 30 juli. De jongeman legt uit dat zijn grootste wens is om een kapsalon op het vasteland te openen. “Ik heb maar één ding nodig: een kapsalon. Ik wil een barbershop op het vasteland openen. Dat is wat ik wil. Ik denk dat het het beste voor me zal zijn in de toekomst. Ik zou het in Marokko kunnen doen, maar daar is het erg moeilijk. Ik hoop dat ik het hier kan doen, of ergens anders in Europa”, zegt hij.

Een routine bepaald door wachten en informeel werk

De groep begrijpt Spaans maar communiceert liever in het Engels. Elke dag verloopt op dezelfde manier: opstaan, een tijdje voetbal spelen, ontbijten en zich bezighouden met het knippen van haar van andere bewoners van de plek. Sommige klanten betalen met munten; aan wie geen geld heeft, biedt Mohamed Anime de dienst gratis aan. Niemand weet zeker wat de komende dagen zullen brengen, hoewel iedereen een mogelijke terugkeer vreest.

Ik sta ’s ochtends op, speel een beetje voetbal met mijn vrienden, ontbijt en ga dan aan het werk. Ik knip het haar van de mensen die hier zijn. Sommigen betalen me met een munt en degenen die niets hebben, knip ik gratis.

— Mohamed Anime, 22-jarige migrant, Interview op het Trampolín-strand

Precaire omstandigheden en de waarde van sport

Het geïmproviseerde kamp kampt met ernstige hygiëneproblemen. Resten van eten, stoffen en plastic hebben het ooit ongerepte zand vervangen. Hoewel douches en basisvoorzieningen zijn geïnstalleerd, blijft de plek onherbergzaam. De migranten zelf handelen in eten, sigaretten en kleding om wat geld te verdienen, terwijl maffia’s hun kwetsbaarheid uitbuiten.

Ondanks alles blijft sport hun belangrijkste toevluchtsoord. “Wij houden van voetbal. We houden van sport. Als we niet aan het voetballen zijn, gaan we hardlopen of andere dingen doen. Sport is goed om gelukkig te zijn, om sterk te blijven en om me beter te voelen. Dat is de reden waarom we sporten”, verklaart Mohamed Anime tegenover de microfoon van MARCA.

Tags bij dit artikel