Milly Alcock schittert als Supergirl in Woman of Tomorrow van het DCU

De vrouwelijke film zet complexe personages en feministische thema's centraal in het nieuwe DC-universum.

Als tiener die zich aangetrokken voelde tot superheldenfilms, hadden veel kijkers in het begin van de jaren tien beperkte opties voor vrouwelijke personages in hoofdrollen. Black Widow verscheen in Iron Man 2, maar richtte zich vaak op een mannelijk publiek via haar kostuumkeuzes. Uitstekende helden zoals die in de Avengers- en Captain America-series leverden spanning, maar een echte stoere vrouwelijke hoofdrol zonder beperkende outfits en discussies over gewichtsverlies ontbrak nog.

Recente verschuivingen openen deuren voor sterke vrouwelijke helden

Vooruitgang kwam in het daaropvolgende decennium met releases als Wonder Woman, de zelfstandige Black Widow-film, Birds of Prey en de Captain Marvel-films. Toch springt de nieuwe Supergirl van het DCU eruit door haar frisse uitstraling. Milly Alcock speelt Kara Zor-El, die op het scherm verschijnt in een Blondie-T-shirt met een dynamische soundtrack en al snel een plek verdient onder de beste superheldenportretten.

Supergirl volgt een wraakgedreven roadmovie-verhaal

Geschreven door Ana Nogueira en gebaseerd op Tom Kings stripreeks Woman of Tomorrow, draait het verhaal om de jonge Ruthye. Nadat de schurk Krem haar familie vermoordt en haar hond Krypto vergiftigt, zoekt ze wraak en schakelt ze Kara Zor-El in. Het vormt een roadmovie met twee vrouwen als hoofdrolspelers, met minimale mannelijke personages in bijrollen en zonder romantische subplot.

Alcock's Kara worstelt met het leven in de schaduw van Superman. Ze feesten over planeten met rode zonnen terwijl ze onopgelost trauma meedraagt van de vernietiging van Krypton. Regisseur Craig Gillespie beschreef het personage in een interview: "She's complex, she's flawed, she's an anti-hero that's rebellious, and she's been through trauma – and that's bizarrely such human traits that you can recognize within yourself."

She's complex, she's flawed, she's an anti-hero that's rebellious, and she's been through trauma – and that's bizarrely such human traits that you can recognize within yourself.

— Craig Gillespie, Regisseur, Recent interview

Alcock belichaamt groei en stoere zelfverzekerdheid

Alcock geeft de rol hart en een stoere aanwezigheid. Kara toont indrukwekkende krachten, arriveert met sterke muzikale cues en bewijst twijfelaars ongelijk. Haar band met Ruthye drijft persoonlijke groei, helpt haar omgaan met trauma uit het verleden en beter te begrijpen hoe ze zich tot haar neef Superman verhoudt, wat toekomstige DCU-dynamieken voorbereidt.

Feministische thema's versterken het verhaal

Subplots behandelen feministische vraagstukken, waaronder dreigingen van jonge meisjes die als bruiden worden verhandeld op Bilquis. Mannelijke figuren zoals Matthias Schoenaerts' Krem en Jason Momoa's Lobo blijven secundair. De focus ligt volledig op de vrouwelijke hoofdrolspelers en hun reis.

DCU zet vanaf het begin in op vrouwen

Als tweede release in het DCU van James Gunn en Peter Safran vertegenwoordigt de film een vroege toewijding aan vrouwelijke verhalen. Milly Alcock heeft zich al vastgelegd voor twee extra films, waaronder een grote rol in Man of Tomorrow. Producent Lars P. Winther bevestigde haar blijvende belang voor de line-up.

Deze aanpak contrasteert met de uitdagingen van het MCU om vrouwelijke personages later in de reeks te integreren. Door sterke vrouwen en hun verhalen vanaf de basis te verankeren, signaleert het DCU een bewuste verschuiving.

Nieuw tijdperk belooft inclusievere superheldenverhalen

De film biedt hoop voor jonge fans die zichzelf direct weerspiegeld zien in deze universums. Met aankomende projecten waaronder een nieuw Wonder Woman-verhaal op de DCU-agenda, wijst de vaart op aanhoudende vooruitgang in representatie op het scherm.

Supergirl draait nu in de bioscoop. Aanvullende berichtgeving omvat gedetailleerde recensies en gidsen om DC-films in volgorde te bekijken, samen met de volledige lijst van aankomende releases.