Spaanse actrice Milena Smit gaat naar Cannes met haar meest persoonlijke project tot nu toe. In Pedro Almodóvar's aankomende drama Bitter Christmas speelt de 29-jarige Natalia, een rouwende moeder wiens pijn verborgen blijft onder de oppervlakte. De film markeert de eerste keer dat de geprezen regisseur een personage specifiek voor haar heeft gecreëerd.

Almodóvar onthult de verrassing op zijn eigen feest

Smit hoorde over de rol tijdens een bijeenkomst bij Almodóvar thuis. Terwijl haar zus en neefje genoten van het zwembad, nam de regisseur haar apart om het nieuws te delen. Hij vertelde haar dat hij de rol had geschreven met haar stem, manier van lopen en uitstraling in gedachten. Ze herinnert zich dat ze in ongeloof reageerde en het gevoel had alsof ze droomde.

Het moment kwam na jaren van samenwerking. Almodóvar castte haar in zijn film Parallel Mothers uit 2021, waarin ze tegenover Penélope Cruz speelde. Dat project startte een nauwe creatieve samenwerking die met elke nieuwe film verder groeit.

Een onwaarschijnlijk pad van model tot hoofdrollen

Smit belandde bijna per ongeluk in het acteren. Ze werkte als model in Madrid toen een castingteam haar op Instagram ontdekte en uitnodigde voor een auditie voor de thriller Cross the Line uit 2020. Haar optreden viel op bij Almodóvar, die haar een grote rol gaf in Parallel Mothers. Ze kijkt nu met trots terug op die beginperiode en merkt op hoe ver ze is gekomen zonder formele opleiding.

Geboren in Elche, geeft Smit toe dat haar tienerjaren richting misten. Ze vond haar passie voor acteren later in het leven en schrijft de keuzes die ze in haar twintiger jaren maakte toe aan het feit dat ze nu op dit punt in haar carrière staat.

Het verbeelden van verborgen verdriet in Bitter Christmas

In de nieuwe film speelt Smit Natalia, een vriendin van de hoofdpersoon Elsa die te maken heeft met het plotselinge verlies van haar jonge zoon. Het verhaal volgt Elsa, een reclame-executieve die omgaat met de dood van haar moeder, en een gevierde filmmaker die nieuwe inspiratie vindt. Smit beschrijft Natalia's pijn als iets wat vanbinnen wordt gehouden, als een spiegel waar je niet aan kunt ontsnappen.

Een scène springt er voor haar uit. Tijdens een diner op vakantie ziet Natalia een jong kind lachen aan een nabijgelegen tafel. Smit concentreerde zich op de schaamte en het verlangen om haar tranen te verbergen, met als doel een prestatie die gelaagder is dan simpel huilen.

Almodóvar regisseren met grenzeloze energie

Smit blijft leren op elke set. Ze prijst Almodóvar omdat hij acteurs een hele dag de tijd geeft om aan één scène te werken. Zelfs laat in de nacht, wanneer de crew moe wordt, behoudt de regisseur zijn drive. Ze wijst op zijn verrassende uithoudingsvermogen ondanks zijn ervaring.

Met dankbaarheid vooruitkijken

Smit benadert haar eerste Cannes-première met frisse opwinding. Ze heeft aankomende projecten, waaronder de Spaanse western Trinidad. Toch blijft ze het meest loyaal aan de regisseur die als eerste een rol speciaal voor haar schreef. De band heeft haar lessen geleerd die ze meeneemt in haar verdere carrière.