- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Achtdelige Prime Video-bewerking pakt modern pesten, schoolstress en familietrauma aan en breidt het originele verhaal uit.

De zin ‘Hell is a teenage girl’ uit de film Jennifer's Body uit 2009 vat de intense druk samen waarmee jongeren vandaag te maken hebben. Mike Flanagan vertaalt die realiteit naar een nieuwe achtdelige serie gebaseerd op Stephen Kings roman Carrie, die op 7 oktober op Prime Video verschijnt. Het project put uit de eigen ervaring van de bedenker met het opvoeden van een tiener en gaat verder dan het klassieke wraakverhaal.

Klassiek verhaal ontmoet hedendaagse realiteit

De meeste kijkers kennen Carries verhaal van telekinetische vergelding tegen haar kwelgeesten. Flanagans versie verruimt het perspectief met de uitdagingen van ondergefinancierde openbare scholen, de gevolgen van toegeeflijk ouderschap en de meedogenloze invloed van online intimidatie. Principal Grayle, gespeeld door Matthew Lillard, weerspiegelt de dagelijkse worsteling van docenten, terwijl pestkop Chris Hargensen, vertolkt door Alison Thornton, laat zien hoe privilege wreedheid kan aanwakkeren. De serie leunt soms op bekende young-adulttrope, maar sluit aan bij recente successen als Adolescence als verplichte kost voor ouders die met deze thema's worstelen.

Howell levert een aangrijpende hoofdrol

Sommige fans twijfelden aan de casting van Howell als Carrie omdat het boek de personage beschrijft als zwaargebouwd met huidproblemen en onverzorgd haar. Haar vertolking springt desondanks in het oog als diep ontroerend en geeft de rol een nieuwe emotionele lading. De productie actualiseert het pestverhaal ook voor het digitale tijdperk en toont hoe één Instagram-account een hele gemeenschap kan verscheuren en hoe iedereen doelwit kan worden, ongeacht vroegere sociale normen.

Dieper ingaan op familie en bijfiguren

Het langere formaat geeft het verhaal ruimte om betekenisvolle aandacht te besteden aan Chris en haar bevoorrechte maar problematische achtergrond. Samantha Sloyan brengt nuance in Margaret White, Carries moeder, en onthult haar eigen geschiedenis van controle en slachtofferschap binnen het gezin. Een nieuwe subplot rond andere vrouwen met telekinetische gaven hint op een grotere wereld, net als Flanagans eerdere uitbreiding van The Shining in Doctor Sleep. De serie levert nog steeds iconische momenten zoals het incident in de badkamer en de rampzalige avond van het schoolbal.

Meer ruimte voor familieonderzoek

Een opvallende wijziging plaatst Carries vader Ralph White in het heden in plaats van hem voor haar geboorte te laten overlijden. Vroege scènes suggereren zijn interesse in antifeministisch materiaal en complotdenken, maar de serie had haar uitgebreide speeltijd beter kunnen gebruiken om zijn invloed grondiger te onderzoeken in plaats van een apart verhaal te introduceren. Toch biedt de bewerking een rijker portret van het White-gezin dan eerdere filmversies wisten te bereiken.