Horrorfilmmaker Mike Flanagan heeft zijn kenmerkende stijl toegepast op een nieuwe Carrie-serie die streamt op Prime Video. Gebaseerd op de klassieke roman van Stephen King actualiseert het project het verhaal van een telekinetische tiener voor een hedendaags publiek en verkent het thema's als pesten en generatietrauma.
Flanagan verwerkte voice-oververtelling om context te bieden over telekinese en verwante verschijnselen. De aanpak komt rechtstreeks uit Kings boek, dat verwijst naar een "TK-gen" en verhalen over buitengewone kracht bij vrouwen door de geschiedenis heen. Een voorbeeld koppelt het bekende verhaal van een moeder die een auto van haar zoon tilt aan dezelfde latente vermogens.
Deze segmenten bevatten de stem van Kate Siegel, een vaste medewerker van Flanagan. De keuze maakte het mogelijk om ideeën uit te breiden die in eerdere adaptaties door de beperkte speeltijd slechts werden aangestipt.
Op de vraag of het personage van Siegel later centraal zou kunnen staan, benadrukte Flanagan dat hij zich eerst wil richten op het afronden van seizoen 1. Hij merkte op dat het casten van Siegel in de voice-over wijst op grotere ambities voor de rol van Adelaide en hint op diepere verkenning als het verhaal wordt voortgezet.
Als er meer te vertellen valt, zou het bovenaan mijn lijst staan om dieper in Adelaide te duiken en te zien wat Kate er nog meer mee kan doen.
Een belangrijke wijziging betreft Margaret White, Carries moeder, die zelf onderdrukte krachten bezit. Flanagan legde uit dat dit voortkomt uit de suggestie in de roman dat het vermogen generaties overslaat. De toevoeging benadrukt parallellen tussen moeder en dochter en onderstreept thema's als ouderlijke angst en onopgemerkte overeenkomsten.
Kijkers kunnen talrijke verwijzingen ontdekken, waaronder borden op bouwplaatsen en knipogen naar Kings universum vanaf de openingscène. Een bioscoopmarquee die een retrospectief van Brian De Palma aankondigt, brengt een ode aan de film uit 1976. Subtiele hints over toekomstige projecten verschijnen eveneens door de hele serie.
Afleveringen 7 en 8 werden bedacht als één speelfilm die over twee afleveringen is verdeeld. De fade-out aan het eind van aflevering 7, vergezeld van alleen geschreeuw, bouwt spanning op voordat de volledige horror losbarst. Het filmen van de sequentie vergde tien dagen met praktische effecten, vuur, water, stunts en wirework.
Onverwachte complicaties waren onder meer een covid-uitbraak op de set, waardoor de crew in beschermende kleding moest werken terwijl de productie zonder onderbreking doorging. Kleine details zoals het timen van ballonknallen en tafelworpen zorgden voor extra uitdagingen.
Flanagan prees de sterke prestaties van Samantha Sloyan als Margaret White en nieuwkomer Summer H. Howell als Carrie. Een cruciale gebedskastscène in aflevering 8 leverde onverwachte emotionele diepgang op. Alison Thornton gaf Chris Hargensen een gelaagde interpretatie en maakte van een mogelijk eendimensionale antagonist een complexer personage.
De serie is nu te streamen op Prime Video.