Het werk en het denken van Miguel Delibes bieden een essentieel getuigenis om de sociale en culturele veranderingen in het huidige Spanje te begrijpen. Door zijn carrière als verteller en journalist analyseerde de auteur uit Valladolid de ontwikkeling van het land met een onafhankelijke en diep kritische blik.
Delibes hield altijd afstand van fanatismen en bekritiseerde de starre standpunten van verschillende sectoren. Zijn verhalen, boeken en columns in de pers maakten het mogelijk een beeld van de sociale werkelijkheid te schetsen dat volgens hem nauwelijks is veranderd met het verstrijken van de tijd.
De schrijver uitte meermaals zijn bezorgdheid over het onvermogen van de politieke klasse om gemeenschappelijke projecten te ontwikkelen. Hij betreurde de verharding die de samenleving versplinterde en het gebrek aan gedeelde verantwoordelijkheid voor het verval van de instellingen.
Een van zijn meest geciteerde uitspraken vat dat gevoel samen: “Entre la izquierda y la derecha jodieron España. Entre todos la mataron y ella solo se murió”. Deze uitspraak komt uit een bredere reflectie waarin Delibes aangaf dat het land veel eerder werd getroffen en dat beide ideologische kampen daarvoor verantwoordelijk waren.
Yo creo que España se jodió mucho tiempo antes; yo no tenía edad para juzgar en qué momento se jodió España, pero sí que la jodieron entre unos y otros. No hay la disculpa de que fue la derecha o fue la izquierda. Entre los dos jodieron España.
Zijn ontgoochelde blik strekte zich ook uit tot het ecologische domein en het leven op het platteland. Delibes was een van de eersten die waarschuwde voor de gevolgen van de plattelandsvlucht naar de steden en het geleidelijke verlies van volkstradities. Terwijl de partijen zich richtten op hun eigen belangen, raakten de dorpen ontvolkt en raakte de boerencultuur in de vergetelheid, een proces dat hij meesterlijk verbeeldde in zijn romans.
De figuur van de taalkundige academicus belichaamt een humanisme met christelijke wortels, een ecologische gevoeligheid die vooruitliep op zijn tijd en een krachtige verdediging van de waardigheid van eenvoudige mensen. Decennia later behouden zijn reflecties hun volle actualiteit als waarschuwing tegen sektarisme, polarisatie en de noodzaak van dialoog en vreedzame samenleving.