De renner Michael Matthews kwam opnieuw dicht bij de regenboogtrui op het WK in Montreal. De 36-jarige Australiër pakte zilver in een wedstrijd waarin alleen Brandon McNulty hem wist te verslaan.
Sinds zijn eerste zilver in Richmond 2015, waar hij achter Peter Sagan eindigde, heeft Matthews een uitzonderlijk niveau behouden. Hij voegde bronzen medailles toe in Bergen 2017 en Wollongong 2022. Nu herhaalt hij in Montreal de tweede plaats, elf jaar na die eerste keer.
Hij heeft meegestreden met de generatie van Sagan en is doorgegaan tot het tijdperk van Mathieu van der Poel, Tadej Pogačar en Remco Evenepoel. Zijn combinatie van uithoudingsvermogen, snelheid en tactisch inzicht houdt hem bij de besten in de belangrijkste wedstrijden.
Het resultaat krijgt extra waarde door de context. Matthews werd de dag voor de race 36 jaar. In de afgelopen twee jaar overwon hij een longembolie die zijn leven bedreigde en een val in maart waarbij beide armen braken en twee operaties nodig waren.
Na alles wat ik de afgelopen twee jaar heb meegemaakt, waarbij ik twee keer dacht dat mijn carrière voorbij was, terugkomen en tweede worden op een WK laat me sprakeloos
Matthews erkende dat Montreal waarschijnlijk zijn laatste kans was om de regenboogtrui te veroveren. Toch voelde de tweede plaats als een overwinning. Hij schreef een groot deel van de verdienste toe aan zijn vrouw, die hem in de zwaarste momenten steunde, zelfs bij het aankleden na de breuken.
Ik heb alles aan mijn vrouw te danken. Ze stond elke seconde van de dag naast me, hielp me en hield me gemotiveerd, en herinnerde me eraan dat er nog grote dingen zouden komen in mijn carrière. Ja, zij weet het. Dit is net zo goed haar zilveren medaille als de mijne
Voor de start beloofden ze elkaar alles op de weg te geven. Matthews hield zich daaraan en bewees opnieuw dat volharding zijn carrière kenmerkt: vier wereldmedailles op drie continenten in elf seizoenen.