Michael Douglas heeft zich fel verzet tegen suggesties dat zijn nieuwe memoires vooral gaan over zijn romantische verleden of dat hij ooit worstelde met seksverslaving. In een weekendprofiel met de Sunday Times beschreef de 82-jarige Oscarwinnaar het boek als een werk met slechts terloopse verwijzingen naar een handvol partners.
Toen het gesprek ging over zijn beslissing om zich te committeren aan Catherine Zeta-Jones, legde Douglas uit dat hij diezelfde avond nog andere relaties beëindigde nadat zij om monogamie had gevraagd. Hij herinnerde zich dat hij die avond meerdere telefoontjes pleegde om mensen die hij zag te laten weten dat de situatie was veranderd.
De acteur benadrukte dat het verhaal in de memoires niet overeenkomt met het beeld dat de journalist schetste. Hij zei dat het verzoek om exclusiviteit rechtstreeks van Zeta-Jones kwam en dat hij daar direct op handelde.
Douglas wees ook een hardnekkig verhaal uit de jaren negentig van de hand dat hij in een afkickkliniek zou zijn geweest voor seksverslaving. Hij herleidde het verhaal tot een Britse roddelredacteur en noemde het onjuist, waarbij hij opmerkte dat het gerucht decennia later nog steeds opduikt in interviews.
Een Britse roddelredacteur heeft dit verhaal verzonnen, waarvoor dank, hier zitten we dan over te praten op 82-jarige leeftijd. Dat gebeurt met de roddelbladen en, nou ja, ik zal uw land niet alleen de schuld geven, maar u staat er waarschijnlijk beter om bekend dan de meeste anderen. Het was niet waar.
Het boek onthult wel één eerder privé hoofdstuk: een romance met tegenspeelster Kathleen Turner tijdens de opnames van Romancing the Stone in 1984. Douglas beschreef de relatie als meer dan een kort avontuur en zei dat het stel het veertig jaar verborgen hield.
De affaire vond plaats terwijl Douglas getrouwd was maar gescheiden leefde van zijn eerste vrouw, Diandra Luker. Het stel scheidde later in 2000, hetzelfde jaar waarin Douglas met Zeta-Jones trouwde.
Het interview ging ook over een korte breuk in 2013. Douglas verwierp het idee dat één partner de relatie alleen herstelde en noemde het een gezamenlijke inspanning. Hij beschreef het huwelijk als veeleisend werk en zei dat het stel sindsdien is gestabiliseerd.
Douglas uitte zijn verbazing dat de Britse media nog steeds zo gefocust zijn op zijn persoonlijke leven. Hij merkte op dat hij zichzelf ziet als een typisch product van de jaren zestig in plaats van iemand die een ongewoon actief romantisch leven leidde.