Metallica's Black Album wordt 35 als bestverkopende heavy metalplaat aller tijden

Het titelloze album uit 1991 transformeerde de band en hertekende rockradio met vijf hitsingles en meer dan 31 miljoen verkochte exemplaren

Metallica begon in de herfst van 1990 aan zijn vijfde studioalbum in One on One Recording Studio in North Hollywood. Het kwartet kwam er na zijn eerste arena-headliner-tournee en de sterke verkoop van het vorige album ...And Justice For All, waarvan de single 'One' veel exposure op MTV had gekregen.

Bob Rock stuurt een gerichtere sound

De band koos producer Bob Rock voor de sessies. Rock had recent hits afgeleverd voor Mötley Crüe en The Cult. Hij werkte nauw samen met frontman James Hetfield en drong aan op duidelijkere vocalen en een strakkere ritmesectie die in eerdere opnames ontbrak. Bassist Jason Newsted beschreef later het doel om een sterkere basis te leggen achter de gitaren van Hetfield en Kirk Hammett.

De opnames duurden achttien maanden. De groep experimenteerde voor het eerst met vocale melodieën als basis voor nummers en legde de nadruk op langzamere grooves en compacte songstructuren. Hetfield merkte later op dat de band nog nooit zoveel aandacht aan de vocalen had besteed.

The Black Album scoort in augustus 1991

Metallica bracht het titelloze album, algemeen bekend als The Black Album, uit op 12 augustus 1991. Het werd al snel de bestverkopende heavy metalplaat ooit met meer dan 31 miljoen exemplaren wereldwijd. Vijf singles verschenen: 'Enter Sandman', 'The Unforgiven', 'Nothing Else Matters', 'Wherever I May Roam' en 'Sad But True'.

'Enter Sandman' ging aan kop met zijn memorabele riff en een veelgedraaide video die een MTV Video Music Award won. Het nummer bereikte de zestiende plaats in de Billboard Hot 100 en stuwde het album naar de eerste plaats in de Billboard 200, waar het vier weken achtereen op nummer één stond.

Innovatieve productietechnieken bepalen de plaat

Rock creëerde de 'Tent of Doom' om massieve gitaartonen vast te leggen op tracks als 'Sad But True', die ook dropped-D-stemming gebruikte. De opstelling met meerdere versterkers, nabije en verre microfoons en zware dekens zorgde voor een dikke, gelaagde sound.

'The Unforgiven' keerde de gebruikelijke balladformule van de band om door vervormde coupletten tegenover een clean, melodieus refrein te plaatsen. Hammett leverde een solo die hij al lang had willen opnemen. 'Nothing Else Matters' was de eerste echte ballad van de groep en bevatte Hetfield op leadgitaar.

Uitgebreide instrumentatie en persoonlijke teksten

De sessies introduceerden nieuwe instrumenten zoals elektrische sitar, twaalfsnarige bas en gitaar, nylon-string gitaar en baritone gitaar. Drummer Lars Ulrich voegde shakers, tamboerijnen en een gong toe. Hetfield gebruikte zelfs een hefboomgeweer voor een percussief effect op 'The God That Failed'. Rock overtuigde de band om keyboards en een strijkerssectie van het London Symphony Orchestra onder leiding van Michael Kamen toe te voegen aan 'Nothing Else Matters'.

Tekstueel verschoof het album naar universele emoties. Nummers als 'Nothing Else Matters', 'The Unforgiven' en 'The God That Failed' onthulden een kwetsbaarder kant via persoonlijke verhalen en gelaagde vocale harmonieën.

Uitgebreide tournees verstevigen wereldwijde sterrenstatus

Het succes leidde tot meer dan drieënhalf jaar touren. Metallica speelde meer dan vierhonderd shows in dertig landen, inclusief eerste bezoeken aan de Sovjet-Unie, Indonesië, de Filipijnen, Singapore en Thailand. In september 1991 trad de band op tijdens het Monsters of Rock-festival in Moskou samen met AC/DC, Pantera en The Black Crowes voor meer dan een miljoen fans.

De Wherever We May Roam Tour liep door tot 1993. Metallica sloot zich in 1992 aan bij Guns N' Roses voor een co-headliner-run, daarna volgden de Nowhere Else to Roam Tour en een shed-tournee in 1994 over openluchtlocaties.

Blijvende culturele impact blijft sterk

The Black Album overbrugde heavy metal met een breder rock- en poppubliek terwijl de kernidentiteit van de band intact bleef. 'Enter Sandman' won in 1992 een Grammy voor Best Metal Performance en duikt nog steeds op bij sportevenementen, onder meer als entree-muziek van Mariano Rivera bij de New York Yankees en als pregame-nummer van het American-footballteam van de Virginia Tech Hokies. Het nummer is ook te horen in The Simpsons en The Sopranos.

Het album stond meer dan zevenhonderd weken in de Billboard 200 en werd in 2009 opgenomen in de Grammy Hall of Fame. Vijfendertig jaar na verschijning geldt het als Metallica's definitieve werk en een van de invloedrijkste platen in de rockgeschiedenis.

Tags bij dit artikel