De eerste helft van 2026 bracht een mix van uitblinkende films en opvallende tegenvallers. Hoewel veel releases succesvol waren, slaagden een aantal projecten met hoge verwachtingen er niet in om het publiek te raken zoals fans hadden gehoopt.
Van prestigieuze drama’s tot grote franchises: deze titels kwamen met sterke papieren, maar bleven voor veel kijkers middelmatig of erger. Hieronder de meest in het oog springende voorbeelden die de aandacht trokken door hun tegenvallende resultaat.
Mother Mary arriveerde met een intrigerend uitgangspunt als donkere psychologische dramafilm met muzikale elementen van regisseur David Lowery en distributeur A24. De cast met Anne Hathaway en Michaela Coel in de hoofdrollen zorgde voor extra aantrekkingskracht, maar het eindresultaat liet veel arthouseliefhebbers toch onbevredigd.
Recensenten prezen de stijlvolle regie en het sterke spel van Hathaway, terwijl het publiek het verhaal te dun vond. De film biedt een meeslepende sfeer, maar mist de diepgang van Lowery’s eerdere A24-projecten zoals A Ghost Story en The Green Knight.
Langverwachte fans hadden jaren gewacht op Peaky Blinders: The Immortal Man, de speelfilmconclusie van de geliefde misdaadserie bedacht door Steven Knight. Ondanks positieve scores op sommige platforms vonden veel kijkers dat het verhaal de personages en de wereld onvoldoende emotioneel gewicht gaf.
Het slot was eerder adequaat dan memorabel, waardoor trouwe volgers van de hitserie uit de jaren 2010 teleurgesteld achterbleven na zo’n lange wachttijd.
De verfilming van het cult-indiehorrorspel Iron Lung betekende het speelfilmdebuut als regisseur van YouTuber Markiplier. Het project, waarvoor hij ook het scenario schreef, de montage deed en zelf meespeelde, leverde een sfeervolle ervaring op die sommigen een van de betere horrorfilms gebaseerd op videogames noemden.
Critici en fans wezen echter op herhaling en een gebrek aan inhoud, waardoor de 127 minuten durende film te lang aanvoelde. Het werk toont belofte voor de toekomst van de filmmaker, maar voldeed niet volledig aan de verwachtingen.
Als tweede film in het nieuwe DC Universe onder James Gunn en Peter Safran speelde Supergirl met Milly Alcock in een bewerking van de miniserie van Tom King en Bilquis Evely. De film beweegt zich in een vlot tempo en profiteert van de hoofdrolprestatie.
Een rommelig verhaal en een onduidelijk eigen gezicht hielden het echter tegen om tot de sterkste superheldenfilms van het decennium te behoren of de ontvangst van Superman van het jaar ervoor te evenaren.
Regisseur Lee Cronin volgde Evil Dead Rise op met deze herinterpretatie die klassieke Egyptische elementen combineert met exorcismehorror. De film biedt volop gore voor genrefans, maar schiet tekort op verhaal, personages en sfeer.
Aanhangers van Cronin en de Mummy-franchise hadden meer verwacht van het project.
Na een succesvolle loop op televisie verhuisde de Star Wars-franchise The Mandalorian and Grogu naar de bioscoop. De film vermijdt een regelrechte mislukking en bevat af en toe spanning, maar voegt weinig toe aan de grotere mythologie of aan de serie zelf.
Veel kijkers vonden het zelfs minder boeiend dan het derde seizoen van de serie, waardoor het een van de onbeduidendste bijdragen aan de franchise werd.