VOORPAGINA
ALLE SITES
INLOGGEN
REGISTREREN
SUGGESTIES
FORUM
NL sectie's:
- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws
Gepubliceerd op 24-09-2026 , 00:35

Max Winkler over het regisseren van de brute moorden en het emotionele slot van Netflix' Monster: The Lizzie Borden Story

De regisseur van zes afleveringen onthult hoe het seizoen het verhaal van Lizzie Borden verbindt met dat van Aileen Wuornos en vrouwelijke woede door de eeuwen heen onderzoekt.

Regisseur tekende voor zes van de acht afleveringen in de nieuwste aflevering van Netflix' anthologieserie Monster, die draait om de bijlmoorden uit 1892 die aan worden toegeschreven. Het seizoen neemt creatieve vrijheden met de schaars gedocumenteerde zaak om te onderzoeken wat de toen 32-jarige, later vrijgesproken vrouw uit Massachusetts ertoe zou hebben kunnen drijven haar vader Andrew en stiefmoeder Abby te doden.

Finale verbindt Borden-verhaal met Wuornos via gedeelde thema's van vrouwelijke woede

Winkler sloot het seizoen af met een opvallende overgang die Bordens verhaal koppelt aan dat van , gespeeld door . Het laatste shot toont Wuornos, die in 1992 door een dodelijke injectie werd geëxecuteerd, in het hiernamaals begroet door de geesten van Borden (gespeeld door ) en haar minnares, huishoudster Bridget (gespeeld door ). Deze verzonnen scène volgt op een even fictieve hoopvolle afloop voor Borden en Bridget, waarna scherp wordt overgegaan naar de klinische nasleep van Wuornos' dood.

De keuze benadrukt hoe weinig er is veranderd in maatschappelijke opvattingen over vrouwen die doden, legt Winkler uit. Hij wijst op het contrast tussen het sierlijke rode fluwelen gordijn aan het theatrale begin van het seizoen en het antiseptische blauwe gordijn aan het einde van Wuornos, met als doel emotionele resonantie over de eeuwen heen.

Er is de romantiek van Sarah en de vrede in het hiernamaals dat ze naar een betere plek gaan, en dan … dat antiseptische blauwe gordijn tegenover dat sierlijke, mooie, rode fluwelen gordijn in dat grote theater aan het begin.

— Max Winkler, Interview met The Hollywood Reporter

Sterke kijkcijfers weerspiegelen publieke interesse in complexe menselijke verhalen

Het seizoen debuteerde op nummer 1 in Netflix' Top TV-lijst en zet de sterke prestaties van de franchise voort. Winkler schreef een deel van de aantrekkingskracht toe aan het enorme bereik van het platform en het vermogen van de serie om entertainment te combineren met een onderzoek naar wat gewone mensen onder bepaalde omstandigheden tot monsterlijke daden aanzet.

Historische context bood meer vrijheid dan eerdere seizoenen

Anders dan eerdere delen rond bekendere figuren als Jeffrey Dahmer of Ed Gein, liet de Borden-zaak meer ruimte voor verbeelding. Winkler beschreef de toon als hier en daar komisch en benadrukte de absurde verwachtingen die in het Amerika van de jaren 1890 aan vrouwen werden gesteld, met parallellen naar hedendaagse opvattingen. Hij vergeleek de productie met een mooi gebakdoosje met arseen erin.

Grafische moordscènes benadrukten wreedheid boven verheerlijking

Winkler regisseerde de openingsmoord als een gestileerde, operistische versie gebaseerd op het bekende kinderrijmpje. Sarah Adina Smith verzorgde de moord op de stiefmoeder, terwijl Winkler de dood van de vader in onverbloemde detail filmde: alle 41 slagen zonder muziek om de voorbedachten rade en de gruwel te onderstrepen. De sequentie laat de wisselende rollen van Lizzie en Bridget zien, waarbij de laatste uiteindelijk de beperkingen van de eerste doorbreekt.

Een uitdagende braakscène met als Andrew Borden en als Abby vereiste praktische effecten. Hall, die een sterke afkeer heeft van braken, presteerde dapper ondanks zichtbare ongemakken, en Hunnam at zoals voorgeschreven oesters.

Paulson levert opvallende prestatie in laatste maaltijdscène

Winkler prees Paulsons voorbereiding en fysieke toewijding, vooral in een geïmproviseerde scène van de laatste maaltijd die beschermende kracht combineerde met kwetsbaarheid. Hij gaf toe tijdens het kijken te hebben gehuild.

Creators plannen langere reeks met meerdere toekomstopties

Co-creators Ryan Murphy en Ian Brennan zien ruimte voor maximaal tien seizoenen. Winkler, die eerder met Murphy samenwerkte aan andere projecten, toonde interesse in voortzetting van de samenwerking maar gaf geen details over toekomstig werk.

Deel dit artikel
Laatste 10 artikelen:





 Persoonlijke sites:
Geen persoonlijke sites

Actueel Nieuws:

En verder...




Copyright © 2001-2026 - Headliner.nl - Content & Design: Splendense - cookie instellingen - privacy policy
Nieuws Headliner: Het laatste en meeste Nieuws verzameld!