Matt Damons ongenoteerde cameo versterkt de kapitalismekritiek in No Sudden Move

Steven Soderbergh maakt van een misdaadverhaal uit het Detroit van de jaren vijftig een scherpe kritiek op de macht van het bedrijfsleven, met hulp van zijn vaste medewerker.

Steven Soderbergh bouwt No Sudden Move rond een late onthulling die het hele verhaal verschuift van een ruige misdaadkomedie naar een gerichte commentaar op het Amerikaanse bedrijfsleven. De film uit 2021, die nu nieuwe kijkers trekt op HBO Max, heeft Don Cheadle en Benicio del Toro in de hoofdrollen als kleine criminelen die verstrikt raken in een web van maffiosi en auto-executives in Detroit in 1954.

Wanhopige daders en een mislukte overval

Cheadles Curt Goynes wil de stad uit. Del Toro's Ronald Russo doet met hem mee aan een snelle klus: het gijzelen van een executives gezin terwijl documenten uit een kluis worden gehaald. De beloning lijkt simpel, tot blijkt dat de papieren nep zijn en hun contactpersoon, gespeeld door Brendan Fraser, eist dat het gezin wordt vermoord. Het tweetal keert zich tegen hun opdrachtgever en ontdekt dat het echte doel een prototype van de katalysator is.

Daarna komen de politie, maffiahandlangers en de volledige macht van de auto-industrie in Detroit in beeld. Soderbergh regisseert, filmt en monteert met zijn kenmerkende fish-eye-lenzen en vlotte tempo, waardoor de periode geloofwaardig blijft terwijl de spanning hedendaags aanvoelt.

Matt Damon ondermijnt verwachtingen als corporate power

De grootste verrassing komt wanneer Matt Damon ongenoteerd opduikt als Mike Lowen, een kalme en zelfverzekerde auto-executive. Goynes en Russo denken dat ze eindelijk macht hebben, maar Lowen legt rustig uit dat de katalysator de winsten bedreigt omdat hij uitgaven voor veiligheid en milieu afdwingt. Zijn monoloog herkadert de hele film als een studie naar hoe geld op het hoogste niveau buiten de gewone regels opereert.

I work, it grows. I sleep, it grows.

— Mike Lowen, No Sudden Move, Scène uit de late film, geschreven door Ed Solomon

Scenarioschrijver Ed Solomon schreef de lange speech als uitdaging voor Damon, die op de set met alle tekst uit het hoofd kwam. De sequentie blijft hangen omdat ze duidelijk maakt dat de echte antagonisten de anonieme bedrijfsbelangen zijn, niet de gangsters.

Soderbergh balanceert stijl en inhoud

De regisseur houdt strak de controle over een groot ensemble en levert een verhaal dat zowel klassieke noir als actueel relevant voelt. No Sudden Move onderscheidt zich in zijn filmografie doordat het vertrouwde genreplezier gebruikt om een stille aanklacht tegen ongebreideld kapitalisme te leveren.

Tags bij dit artikel