De actrice Maribel Verdú heeft de woningcrisis die het sociale en politieke debat in Spanje beheerst rechtstreeks aangesneden. Hoewel ze heeft bevestigd drie appartementen te bezitten, heeft de actrice haar solidariteit getoond met de onvrede van veel gezinnen en uitgelegd dat al haar vermogen afkomstig is van drie decennia werk in film, theater en televisie.
In een interview met Diario Sur benadrukte Verdú dat ze haar bezittingen niet op onregelmatige wijze heeft verkregen. "Ik heb inderdaad drie appartementen, maar ik werk al dertig jaar. En ik heb niets anders. Alles heb ik verdiend met films, theater en televisie. Ik heb niemand bestolen en alles heb ik opgegeven aan de fiscus", verklaarde de actrice.
De actrice beschreef zichzelf als iemand die het geluk heeft van een stabiele baan en professioneel succes. Toch benadrukte ze dat die positie haar niet belet het leed van anderen te begrijpen. "Ik behoor tot de mensen die het geluk hebben van werk en succes, maar dat betekent niet dat ik met afschuw kijk naar wat er gebeurt", voegde ze eraan toe.
Verdú had haar zorgen over de situatie al geuit in een eerder interview met Diario Sur afgelopen mei. Toen hekelde ze de speculatie en het uitblijven van institutionele antwoorden. "Wat een schaamteloosheid van de mensen die hier misbruik van maken en dat er geen oplossing komt en dat het niet stopt, ik begrijp het niet", zei ze toen.
Al die mensen die hun huizen, hun illusies, hun hoop, hun toekomst en zelfs hun leven zijn kwijtgeraakt
De actrice vertelde over gevallen uit haar directe omgeving die de ernst van het probleem illustreren. Verschillende vrienden van haar zien zich genoodzaakt de hoofdstad te verlaten omdat ze de huurverhogingen niet kunnen opbrengen. "Ze krijgen een huurverhoging en kunnen die niet betalen, dus moeten ze terug naar hun eigen steden. Ze zijn hierheen gekomen om hun leven op te bouwen, het ging goed met hen, maar nu kunnen ze geen woning meer betalen met hun salaris. Het is heel zwaar", aldus Verdú.
Verdú stelde de relatie tussen voorrecht en sociale betrokkenheid ter discussie. "Wat heeft het ermee te maken dat je bevoorrecht bent om empathie te voelen?", vroeg ze retorisch, en verdedigde dat het mogelijk is je eigen geluk te erkennen zonder je te verontwaardigen over het onrecht dat anderen treft.