María Pérez balanceert plezier en ambitie voor tweede Europese goud in Birmingham

De Spaanse snelwandelaarster verdedigt haar continentale titel tegen haar grote rivale en vriendin Antonella Palmisano, met wie ze samen traint en elkaar motiveert.

De Spaanse snelwandelaarster María Pérez heeft het juiste evenwicht gevonden tussen het plezier van het wedstrijden lopen en de ambitie die nodig is om in de top te blijven. Met het EK van Birmingham voor de deur zoekt de in 1996 in Orce geboren atlete haar continentale titel te verlengen, een goud dat momenteel in handen is van haar grote vriendin en rivale Antonella Palmisano. Vanaf Font Romeu, waar ze zich voorbereidt, spreekt Pérez met MARCA en legt uit hoe de Italiaanse dit jaar haar belangrijkste drijfveer is geworden.

Voorbereiding met minder volume maar hoog rendement

Een week voor het grote evenement van het jaar toont Pérez zich kalm en ontspannen. Ze geeft toe dat het wachten lang duurt, maar behoudt haar gebruikelijke rust terwijl ze rust en kwalitatieve trainingen combineert. Dit jaar had ze meer erkenningsmomenten, waardoor het trainingsvolume lager lag. Toch heeft ze geen enkele sessie overgeslagen en presteerde ze op hoog niveau in de GP Cantones en in Málaga, met een sterke tijd als resultaat.

Mentaal had ze behoefte aan rust na jaren van maximale belasting. Nu voelt ze zich tevreden en trots dat ze die periode van lagere belasting goed heeft doorstaan zonder conditie te verliezen.

Motivatie komt van Antonella Palmisano

Met een palmares van twee olympische medailles, vier wereldtitels en een Europees kampioenschap wordt het steeds complexer om gemotiveerd te blijven. Pérez merkt op dat ze al veel heeft bereikt en dat de druk daardoor afneemt, maar ze heeft nieuw elan gevonden dankzij Antonella Palmisano. Beiden hebben dit jaar meerdere weken samen getraind en de Italiaanse helpt haar groeien als atlete en als persoon.

De sleutel is het evenwicht vinden tussen geluk en motivatie

— María Pérez, Interview met MARCA vanuit Font Romeu

De rivaliteit tussen beiden is gezond en vol respect. Pérez zegt dat als zij niet wint, ze hoopt dat Palmisano dat wel doet. Met 35 jaar doet de Italiaanse trainingen die de Spaanse indrukwekkend vindt en ze houden het luchtig met grapjes over wie er voorop loopt.

Waarden van inzet en kameraadschap in de sport

Pérez benadrukt dat zij en Palmisano binnen en buiten de baan hetzelfde zijn: ze maken grapjes als het kan en werken hard als het moet. Beiden delen waarden als inzet, consistentie en doorzettingsvermogen, die volgens haar deels verloren zijn gegaan in de huidige samenleving, vooral onder jongeren.

Ze noemt de kameraadschap met atleten als Álvaro Martín, Miguel Ángel López en Beatriz Pascual als een van de grootste geschenken die de sport haar heeft gegeven.

Vertrouwen na Spaans record op het NK

Het goud op het NK met een Spaans record, het enige dat haar nog ontbrak op de baan, heeft haar veel vertrouwen gegeven. Hoewel ze nog geen 10 kilometer-ritmes had gelopen, stelt het constante werk van dit jaar haar in staat om zeer gemotiveerd naar Birmingham te komen. Ze zegt tegen Palmisano dat ze haar kroon moet verdedigen en kijken wie die afpakt.

Beheer van een veld met meer dan 100 atleten

Op het EK worden de halve marathon en de marathon tegelijk gelopen op een circuit van een kilometer met bochten. Pérez erkent dat het grote aantal deelnemers voor een chaotische start kan zorgen, maar ziet ook een voordeel: er is altijd wel iemand om aan te haken, wat vooral de vrouwen in de halve marathon ten goede komt. Ook de logistiek van de verzorgingspunten baart zorgen.

Respect voor angst als onderdeel van het proces

Angst om te falen bestaat altijd en hoort bij het werk. Pérez heeft geleerd het te gebruiken als hulpmiddel om verantwoordelijker te zijn in haar keuzes tijdens de wedstrijd. Vandaag voelt ze minder druk en meer respect voor het proces. Ze geniet van het blijven wedstrijden lopen en vindt dat het geleverde werk haar rust geeft.

Trots op het pad dat ze zonder te verhuizen heeft afgelegd

Bij terugblik op haar carrière voelt Pérez zich zeer trots. Met 30 jaar en vele jaren in de top heeft ze veel opgegeven, maar het offer was het waard. Ze heeft slechte momenten alleen en met hulp van anderen overwonnen en moeilijke periodes achter zich gelaten. Ze gelooft dat niemand haar iets kan verwijten en waardeert dat ze alles heeft bereikt zonder haar thuis te verlaten.

Tags bij dit artikel