We willen dingen veranderen zodat basisrechten voor queer mensen worden beschermd, zodat we veilig zijn, zodat onze kinderen veilig zijn, zodat we gelijke kansen hebben op de werkvloer, zodat we niet worden gediscrimineerd, zodat we kunnen trouwen of kinderen kunnen adopteren of kunnen dienen in het leger of de kerk… Ik denk dat het allemaal begint in het gezin. De mensen met wie ik vanavond moet praten, zijn oude, verstokte, koppige families.

Als je de queer community niet in je leven hebt verwelkomd, als vrienden of, als je zo gelukkig bent, als je kinderen, dan snijd je jezelf in de vingers. Je mist een fantastische levenservaring en maakt eigenlijk een grote fout. Tegen je kinderen zeggen dat ze niet zichzelf mogen zijn en niet in je huis of gezin mogen leven, betekent dat je iets kwijtraakt, want ze komen niet meer thuis met kerst. Schat, je hebt nog niets gezien tot je een lesbienne een kalkoen ziet vullen met Thanksgiving. Niemand kiest sneller de kerstversiering voor het kerstfeest dan een homo… En mocht je ex toevallig op datzelfde kerstfeest verschijnen met zijn vriendin of misschien zijn nieuwe vrouw, dan zijn de queers de eersten die je vertellen dat je ‘cunt’ serveert.

Deze aanvallen op onze gemeenschap zijn niet alleen bepalende momenten voor het centrum of onze beweging. Het zijn bepalende momenten voor ieder van ons. Volgens mij hebben we twee wegen vooruit: of we kiezen ervoor onze hard bevochten vooruitgang in de strijd voor bevrijding, vreugde en gemeenschap op te geven, of… we kiezen voor moed. We kiezen voor integriteit. We kiezen voor wat juist is. Het Los Angeles LGBT Center zal altijd kiezen om te leiden met onze waarden, en ik weet dat we op jullie kunnen rekenen om hetzelfde te doen.