De zanger Manuel Carrasco verraste zijn publiek tijdens een van de data van zijn huidige tournee door de show te onderbreken om direct te reageren op kritiek over zijn kledingkeuzes op het podium.
Sommige toeschouwers hadden zijn looks als te vrouwelijk bestempeld en de artiest besloot het onderwerp aan te kaarten voor duizenden mensen in de zaal.
Tijdens de show onderbrak de zanger het gebruikelijke repertoire om de situatie toe te lichten. Hij benadrukte dat het opvallend is dat zijn manier van kleden wordt bekritiseerd omdat die te vrouwelijk lijkt of een bepaalde seksuele oriëntatie suggereert.
Hij stelde het publiek enkele retorische vragen: en wat als het vrouwelijk lijkt? Waarom blijven mensen in deze tijd nog oordelen op basis van uiterlijk?
Het publiek reageerde meteen en unaniem met een ovatie die zijn woorden steunde. Carrasco benadrukte het belang van het achterlaten van achterhaalde opvattingen die identiteit en persoonlijke expressie beperken.
Het moment bleef niet beperkt tot gesproken woorden. Carrasco vervolgde zijn interventie via de muziek en zong coupletten die uitnodigen tot empathie en diversiteit in de liefde vieren.
In de tekst benadrukte hij dat niemand het recht heeft anderen te veroordelen om wie ze zijn, dat liefde voorop moet staan en dat de tijden zijn veranderd. Hij moedigde aan om deuren en ramen open te zetten en vrij te vliegen met eigen trots.
Om zijn pleidooi af te sluiten, verwees de muzikant naar de huidige symbolen van tolerantie en vroeg om niet te oordelen over de persoon naast je zonder diens verhaal te kennen. Hij benadrukte dat boven alles de vlag van respect moet wapperen.