De kleedkamer van San Sebastián de los Reyes viel in absolute stilte na 114 minuten inspanning en de promotiedroom die bijna werkelijkheid werd. Een kopbal van Cabetas in de verlenging bezegelde het lot van de play-off en liet de spelers van de Madrileense ploeg met een verloren blik achter.
Zonder veel krachten en met een haperende stem nam trainer Manolo Sanlúcar het woord. Hij erkende dat er op dat moment geen adem, woorden, kracht of energie overbleven om de klap te verwerken. In plaats van excuses te zoeken, richtte hij zich op het werk van een selectie die de promotiedroom bijna had waargemaakt.
No sé si yo merezco algo tan cruel, pero vosotros no. Vosotros no lo merecéis.
Sanlúcar prees de toewijding van de spelers en verklaarde dat zij hem tot een betere trainer en een beter mens hadden gemaakt. De video van zijn woorden, opgenomen in de kleedkamer en later verspreid via sociale media, toont de menselijke kant van een nederlaag die niet snel vergeten zal worden.
De trainer gaf ruiterlijk toe dat het nu tijd is om je rot te voelen. Toch wilde hij optimisme uitstralen: de zon zal weer schijnen en het team zal weer opstaan, al erkende hij dat de weg niet eenvoudig zal zijn.
Saldrá el sol y nos levantaremos. No será fácil, pero nos levantaremos.
Voor hij afsloot, bedankte Sanlúcar van harte de hele club van Unión Deportiva San Sebastián de los Reyes en vooral zijn spelers, van wie hij zei dat hij erg trots op hen is. Terwijl Logroñés in Las Gaunas de terugkeer naar Primera RFEF vierde, bleef in de kleedkamer van Sanse een scène achter die laat zien waarom voetbal meer is dan alleen de score op het bord.