Magneto offert zichzelf op in X-Men '97 seizoen 2 aflevering 4

De poging van de mutantleider om de opkomst van Apocalypse te voorkomen eindigt in een tragische, intieme dood die zijn reis in seizoen 1 weerspiegelt

Spoilers voor X-Men '97 seizoen 2, aflevering 4, "Rise of Apocalypse" volgen.

Magneto was de opvallendste figuur in het eerste seizoen van de animatieserie. De schrijvers vingen zijn stem met precisie en zijn verhaallijn leverde de sterkste dramatische wendingen. Met professor Charles Xavier afwezig nam Magneto de leiding over de X-Men en toonde zowel zijn edelste als zijn meest gebrekkige kanten.

Magneto stuurt En Sabah Nur een andere kant op

Seizoen 1 eindigde met Xavier en Magneto die samen met Rogue, Nightcrawler en Beast terug in de tijd naar het oude Egypte werden gestuurd. Daar ontmoetten ze de mutant En Sabah Nur, die voorbestemd was om Apocalypse te worden. In de nieuwe aflevering neemt Magneto de rol van mentor op zich en hoopt hij Nur weg te sturen van zijn toekomst als veroveraar en naar een heldhaftig pad te leiden.

Zijn inspanningen mislukken. Apocalypse verschijnt toch. Magneto biedt zichzelf aan om het zwarte gat te verzegelen dat het rijk van farao Rama-Tut bedreigt. Nadat de zware inspanning hem heeft uitgeput, grijpt Apocalypse de verzwakte Magneto en verplettert zijn hoofd voordat hij hem voor de ogen van Xavier laat verdampen. Alleen de helm blijft over, die Charles dicht tegen zich aan houdt.

Een passend slot met reflectie en opoffering

Magneto's daden in de aflevering weerspiegelen de blijvende impact van zijn eerdere psychische gesprek met Xavier. Hij uit de wens om En Sabah Nur de eerste X-Man te maken. Een jongere versie van hemzelf zou Nur misschien naar verovering hebben geduwd, maar de hervormde Magneto deelt nu Xavier's wijsheid.

Wanneer het plan mislukt, aanvaardt Magneto de gevolgen. Hij stuurt de anderen terug naar de jaren negentig zodat hij Apocalypse alleen kan trotseren, hoewel Xavier weigert hem alleen te laten. De twee oude vrienden staan samen in de laatste confrontatie.

Eer me met daden, niet met tranen. De toekomst heeft je nodig. Dat heeft ze altijd gehad. Misschien is dat waarom ik graag de duivel speelde, die zondaars aanzet de heilige te omarmen.

— Magneto, X-Men '97 seizoen 2 aflevering 4

Vergelijkingen met Gambits dood en vragen over permanentie

De dood van Gambit in seizoen 1's "Remember It" toonde al dat de serie bereid is grote personages te verwijderen. Magneto's einde trekt vergelijkbare aandacht, met beide sterfscènes die uitbarstingen van rood-violette energie bevatten. Gambits einde kwam in een grote Sentinel-explosie, terwijl Magneto's intiemer aanvoelt, getoond door de betraande ogen van Xavier.

De dood blijft zelden permanent in het Marvel-universum. Gambit keert dit seizoen naar verwachting terug als een van Apocalypse' Ruiters. Magneto's vertrek geeft mogelijk andere personages ruimte om te ontwikkelen voordat een mogelijke terugkeer in latere seizoenen.