Maggie Gyllenhaal sprak woensdag een persconferentie toe op het Busan International Film Festival en benadrukte dat de beste regisseurs actief input van hun teams zoeken in plaats van ideeën af te kappen.
Ze merkte op dat onzekerheid of een beperkt vizier er soms toe leidt dat leiders de mensen om hen heen het zwijgen opleggen. Daarentegen erkennen de meest succesvolle regisseurs de collectieve intelligentie op de set als een groot pluspunt.
Gyllenhaal lichtte haar filosofie toe tijdens het evenement. “Het waren de mensen die erg bang waren… of gewoon niet erg slim, die probeerden andermans stem de kop in te drukken,” zei ze. Ze benadrukte dat regisseurs de eindverantwoordelijkheid dragen, waardoor er geen noodzaak is om bijdragen van acteurs, cameramensen, designers of andere crewleden te beperken.
Het resultaat, aldus Gyllenhaal, is een rijkere film. Het betrekken van meerdere perspectieven op de set levert werk op dat veruit superieur is aan ideeën die in isolatie zijn ontwikkeld.
Gyllenhaal was op het festival met haar korte film Flesh Impact, die ze schreef en regisseerde. Het verhaal cast Ellen Burstyn als een 100-jarige Marilyn Monroe en Dakota Johnson als de ster in haar jongere jaren. Andere castleden zijn Peter Sarsgaard en Sepideh Moafi. Het project ontstond als opdracht van luxe-autofabrikant Genesis ter gelegenheid van wat Monroe’s honderdste verjaardag zou zijn geweest in juni.
Ze aarzelde aanvankelijk, maar bestudeerde een week lang Monroe’s films en biografieën voordat ze een onconventioneel concept pitchte dat het merk accepteerde. Gyllenhaal schreef het script in één weekend. De film ging buiten competitie in première op het Venice Film Festival.
Het is ook voor 100 procent een viering en eerbetoon aan Ellen Burstyn en haar indrukwekkende carrière, en aan Dakota Johnson en haar indrukwekkende carrière.
Gyllenhaal beschreef haar overstap naar schrijven en regisseren als een logische stap. Beperkte kansen voor vrouwelijke regisseurs in haar jongere jaren maakten acteren de voornaamste weg voor iemand met een passie voor verhalen vertellen. Na jaren voor de camera, waaronder in haar speelfilmdebuut The Lost Daughter, bereikte ze een punt waarop regisseren meer voldoening gaf.
Ze begon acht jaar geleden met de ontwikkeling van The Lost Daughter en voelt zich sindsdien steeds meer op haar gemak en creatief in de regisseursstoel.
Cinema zit diep in haar familie. Haar vader Stephen Gyllenhaal regisseerde films, terwijl haar moeder Naomi Foner scenario’s schreef. Het gezin ging vaak op vrijdagavond naar de film tijdens haar jeugd. Haar broer Jake Gyllenhaal blijft een vertrouwde creatieve sparringpartner met een eigen smaak.
Haar moeder regisseerde haar eerste speelfilm later in het leven als grootmoeder. Gyllenhaal noemt haar de beste notengeefster die ze kent. Ze ontwikkelt momenteel twee nieuwe ideeën en heeft een project in de maak: een adaptatie van Rachel Kushners roman Creation Lake voor Warner Bros.
Gyllenhaal kwam terug op haar eerdere opmerkingen in Venetië, waar ze juryvoorzitter was en constateerde dat slechts één vrouwelijke regisseur meedong naar de hoofdprijs. Haar woorden onderstrepen de aanhoudende uitdagingen en het belang van diverse stemmen achter de camera.