Luxe modehuizen bereiden zich voor op EU-regels voor openbaarmaking over vernietiging van onverkochte voorraad

Nieuwe rapportageverplichtingen vanaf maart 2027 onthullen hoe merken omgaan met overtollige voorraad te midden van afnemende vraag en duurzaamheidsdruk.

High-end modehuizen hebben hun exclusiviteit lang in stand gehouden door onverkochte artikelen stilletjes te vernietigen in plaats van ze fors in prijs te verlagen. Europese Unie-regels die volgend maart ingaan, dwingen hen om precies te onthullen hoeveel ze vernietigen en waarom.

Afnemende vraag legt voorraadproblemen bloot

Aanbiedingen met korting op resale-platforms zoals Yoox bevatten onlangs Brunello Cucinelli suède sneakers voor ongeveer de helft van de gebruikelijke prijs, naast forse kortingen op Gucci- en Burberry-artikelen. De aanwezigheid van duizenden van dergelijke producten duidt erop dat zelfs welgestelde kopers zich terugtrekken, wat druk legt op merken die traditioneel prijsverlagingen vermijden om hun imago te beschermen.

Eerdere praktijken en de zaak van het Chanel-magazijn

Een spraakmakend proces in Hongkong eerder dit jaar bracht de omvang van de vernietiging in de openbaarheid. Voormalige medewerkers van het Chanel-magazijn kregen gevangenisstraffen nadat ze hadden geprobeerd voorraad te stelen die voor vernietiging was bestemd. Uit gerechtelijke documenten bleek dat het bedrijf routinematig elke paar maanden duizenden artikelen vernietigde als kortingen ze niet konden verkopen.

Chanel vernietigde ongeveer 10.000 tot 20.000 modeartikelen eens per 3 tot 6 maanden met hun shredder.

— Rechter in Hongkong bij de uitspraak, Proces in augustus tegen voormalige Chanel-medewerkers

Chanel liet weten dat de methodes zijn aangepast aan duurzaamheidsdoelen: het merk richt zich nu op made-to-order productie en stuurt overtollige artikelen naar hergebruik of recycling in plaats van vernietiging.

EU-rapportageverplichting gaat volgend maart in

Onder de Ecodesign for Sustainable Products Regulation moeten grote bedrijven de hoeveelheid onverkochte goederen die ze vernietigen gedetailleerd opgeven en uitleggen waarom. De verplichting bouwt voort op eerdere Franse regels voor de circulaire economie en beoogt meer verantwoordelijkheid in de modebranche.

Wanneer je iets doet dat als laakbaar kan worden gezien, loop je een groot reputatierisico, en reputatie in de luxe betekent begeerlijkheid.

— Julie El Ghouzzi, adviseur luxeartikelen, Reacties op de nieuwe EU-regels

Merkbeloften en beleidsaanpassingen

Verschillende grote concerns hadden al toegezegd de vernietiging te verminderen of te stoppen. Burberry kondigde in 2018 aan met de praktijk te stoppen, terwijl Kering die in 2020 concernbreed verbood. Prada stelde als doel om vanaf 2024 geen shredding meer toe te passen. LVMH en Hermès benadrukken eveneens recyclingroutes en naleving van bestaande kaders.

Mazen ondermijnen het verbod

Critici wijzen op aanzienlijke uitzonderingen in zowel de Franse als de EU-regels. Lederwaren, limited editions en kledingstukken waarvan logo’s niet zonder beschadiging kunnen worden verwijderd, vallen buiten de beperkingen. Bedrijven mogen producten ook vernietigen als reparatiekosten hoger zijn dan vervanging of als verkoop pogingen binnen acht weken mislukken.

Het is een beetje een perverse prikkel om het juist moeilijker te maken ze in de eerste plaats te verwijderen.

— Sara Matthieu, Belgisch lid van het Europees Parlement, Opmerkingen over logo-uitzonderingen

Transparantie kan diepere verandering teweegbrengen

Hoewel er mazen bestaan, kan de gestandaardiseerde openbare rapportage belangrijker blijken dan het verbod zelf. Concurrenten krijgen inzicht in welke collecties minder presteerden, en publieke scrutiny kan de overgang naar beter voorraadbeheer en circulaire oplossingen versnellen.

Tags bij dit artikel