Luis de la Fuente: 'Het beste van dit elftal moet nog komen' na het veroveren van het WK

De Spaanse bondscoach deelt in MARCA zijn emoties, de menselijke waarde van de groep en de analyse wedstrijd voor wedstrijd van de weg naar de tweede ster.

Luis de la Fuente staat al tussen de hoofdrolspelers van het jaar. De trainer, geboren in Haro op 21 juni 1961, heeft het Spaanse elftal naar zijn tweede wereldster geleid en miljoenen fans een blijvende vreugde geschonken. De bondscoach bezocht de redactie van MARCA om de belevenissen na de titel te bespreken.

Emoties en trots na de titel

De trainer geeft toe dat hij de eerste uren als kampioen beleeft met een mix van emotie, trots en dankbaarheid. Hij benadrukt de genegenheid die hij van een verenigd land heeft ontvangen en zegt zich zeer vervuld en tevreden te voelen over het collectieve succes.

Een groep die nog kan verbeteren

De la Fuente wijst elke gedachte aan een bereikt plafond van de hand. Hij beschrijft zichzelf als een veeleisend en competitief persoon die gelooft in voortdurende verbetering. Het elftal combineert ervaring en jeugd, waardoor de bondscoach verwacht dat de beste versie van het team nog moet komen.

De menselijke kwaliteit boven het talent

Naast het onmiskenbare individuele talent benadrukt de trainer de menselijke kwaliteit van de groep. Hij beschrijft het als een team dat gul, solidair en verenigd is onder het concept ‘familie’. Deze samenhang heeft hen, aldus de trainer, in staat gesteld de beste elftallen ter wereld te trotseren met de kracht van een compact blok.

We hebben de beste elftallen ter wereld tegenover ons gehad, maar zij kregen het beste team ter wereld tegenover zich.

— Luis de la Fuente, Interview in MARCA

Het gewicht van Lamine Yamal in het project

Lamine Yamal heeft een buitengewone ervaring beleefd en een uitstekende prestatie neergezet. De la Fuente prijst zijn maturiteit, het onbaatzuchtige werk voor het collectief en zijn vermogen om het belang van het team voorop te stellen. De jonge aanvaller, die nog in ontwikkeling is, komt sterker uit dit avontuur.

De weg naar de finale: wedstrijd voor wedstrijd

De bondscoach neemt de groepsfase en de knock-outfase door. Kaapverdië markeerde de echte eisen van het toernooi. Saoedi-Arabië bevestigde de noodzaak van kalmte tegen lastige tegenstanders. Uruguay toonde de maturiteit van de groep. Oostenrijk gaf een extra impuls en Portugal, met Cristiano Ronaldo, werd een vervroegde finale. België bood een valkuilwedstrijd en Frankrijk, geleid door Mbappé, werd met overtuiging verslagen. De finale tegen Argentinië sloot de cirkel met een overwinning die het hele plan bevestigde.

De lof van Infantino voor de spelers

Bij de medaille-uitreiking herinnerde Gianni Infantino de bondscoach aan het voorbeeldige gedrag van de spelers tijdens de Olympische Spelen. De FIFA-voorzitter herhaalde dat de groep uitblinkt door kameraadschap, gulheid en voetbalgrootheid, een trots die verder reikt dan het puur sportieve.

Vriendschap met Scaloni voorbij de rivaliteit

De la Fuente onderhoudt een uitstekende relatie met de Argentijnse trainer Lionel Scaloni. Hij erkent dat de emoties van de wedstrijd tot incidentele spanningen kunnen leiden, maar waardeert de grootsheid van de sport die na afloop de normaliteit en de vriendschap herstelt.

Al vooruitkijkend naar september

Hoewel de titel de bekroning van een droom betekent, heeft de bondscoach al zijn blik gericht op de wedstrijden in september. Hij had nooit verwacht het absolute elftal te leiden en verklaart zich gelukkig in elke fase die hij heeft doorlopen.

Boodschap aan de fans

De la Fuente bedankt de massale steun van de Spanjaarden tijdens het hele toernooi. Hij vindt dat die impuls cruciaal is geweest voor het succes en moedigt aan om de collectieve energie te benutten om als land verder te verbeteren.

Tags bij dit artikel