Bondscoach Luis de la Fuente staat voor een dubbele opdracht in deze interlandperiode met het Spaanse elftal. Enerzijds de ongeslagen reeks verlengen, anderzijds de fysieke conditie van de selectie bewaken zodat de overwinningen geen tol eisen. Het evenwicht is delicaat en de coach pakt het voorzichtig aan.
De voorbereiding van het team liep vanaf het begin tegen tegenslagen aan. Pedro Porro raakte geblesseerd bij Tottenham en reisde zelfs niet af naar Las Rozas. Iván Fresneda nam zijn plaats in. Tijdens de warming-up tegen Engeland viel Eric García uit en keerde terug naar Barcelona om te herstellen. Grimaldo voelde ongemak voor de wedstrijd in het Pizjuán en na de partij in Sevilla verlieten ook Nico en Ferran de selectie. Allen volgden het zero-risk-beleid van de bondscoach. De deuren gingen open voor Robin Le Normand, Fran García en Carlos Espí.
Het nieuwe plaatje dwong De la Fuente tot extra voorzichtigheid. Hij koos voor een evenwichtige verdeling van minuten die in de praktijk complex is. Geen van de drie wedstrijden in deze periode kende dezelfde basisopstelling. Zelfs vaste waarden als Cubarsí bleven soms buiten de selectie. In Oviedo draaide hij zelfs de keeper en kreeg David Raya minuten in plaats van Unai Simón.
Het is moeilijk om het evenwicht te bewaren tussen resultaten en de gezondheid van de spelers. We doen wat we kunnen. De wedstrijden moeten gewonnen worden, maar gezondheid gaat voor alles.
Tot nu toe is Lamine Yamal de meest gebruikte speler van de bondscoach. De vleugelspeler komt uit op 203 minuten over drie duels, met vier doelpunten en twee assists. Hij begon als basisspeler tegen Engeland (90 minuten), speelde een uur tegen Kroatië en 45 minuten tegen Tsjechië. Rodri volgt met 185 minuten, gevolgd door een groep van vijf spelers die twee volledige wedstrijden afmaakten (180 minuten): Pubill, Cubarsí, Cucurella, Laporte en Unai Simón.
Voor de wedstrijd tegen Kroatië lichtte De la Fuente de strategie van de 270 minuten toe die hij hanteert om overbelasting te voorkomen. Niemand mag die grens overschrijden, gelijk aan drie van de vier mogelijke duels. De meeste spelers blijven rond dat plafond.
De echte uitdaging ligt in massaal roteren en toch blijven winnen. Mikel Merino vatte het samen: deze reeks is historisch, maar elke wedstrijd blijft een zware strijd. In Split zal Spanje opnieuw wijzigingen doorvoeren, al lijkt de basisopstelling op die van de WK-finale in New York. Een overwinning zou het team kwalificeren en de strijd om de eerste plaats in de groep met Engeland beslissen.