- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Debuutfilm van de Argentijnse regisseur combineert horror, vrouwelijke identiteit en virtuele werelden in een coming-of-ageverhaal dat zijn wereldpremière krijgt

Argentijnse filmmaker Lucila Mariani maakt haar debuut als regisseur met The Days Off (Los días libres), een film die een 12-jarig meisje genaamd Bego volgt terwijl ze familiedynamieken, relaties met leeftijdsgenoten en de aantrekkingskracht van virtuele werelden navigeert tijdens een eindeloze zomervakantie voorafgaand aan een zonsverduistering.

Het verhaal bevat horrorthema's naast thema's als vrouwelijke identiteit en technologie. Bego ontmoet een online vriend genaamd REN__ die haar introduceert in 'shifting', een praktijk waarbij tieners via lucide dromen andere realiteiten proberen te bereiken.

Wereldpremière op Locarno

The Days Off krijgt zijn wereldpremière op 7 augustus in de competitie Filmmakers of the Present van het 79e Locarno Film Festival. Het project is een coproductie tussen Argentinië, Brazilië, Mexico en Frankrijk.

De cast bestaat uit Antonia Robolini, Luiza Quinteiro, Laura Paredes en Guillermo Berthold. Mariani schreef en regisseerde de film, met camerawerk van Victoria Pereda en montage door Maximiliano Passarelli. Inwave Films verzorgt de internationale verkoop.

Regisseur deelt persoonlijke band met het internet

In een regisseursverklaring legt Mariani uit dat de film voortkomt uit terugkerende interesses in horror, vrouwelijke identiteit, technologie, virtuele werelden en de grenzen van de filmtaal.

Deze film is heel persoonlijk voor mij. Het internet heeft mijn leven diepgaand gevormd: het was de plek waar ik vrienden ontmoette als ik ze in de echte wereld niet kon vinden, waar ik muziek en films downloadde die anders nooit binnen mijn bereik zouden zijn geweest in mijn land. Het was ook een toevluchtsoord waar ik begon te begrijpen wie ik was en wie ik wilde worden. Op veel manieren leerde het internet me hoe ik moest dromen.

Ze besluit met de beschrijving van het project als een open liefdesbrief aan een eerdere versie van het internet en zijn verborgen ruimtes die een toevluchtsoord boden voor wie zich niet op zijn plaats voelde.