Een Londense rechtbank heeft een collectieve vordering van $2,6 miljard verworpen waarin Sony werd beschuldigd van het exploiteren van een bijna-monopolie via de PlayStation Store en het gebruik van die positie om hogere prijzen op te leggen en oneerlijke marges te behalen op gameverkopen.
Het London Competition Appeal Tribunal betwistte niet dat Sony een dominante positie inneemt op zijn eigen digitale winkel. In plaats daarvan richtte het panel zich op de vraag of die dominantie zich vertaalde in illegaal concurrentiebeperkend gedrag. Na beoordeling concludeerde het tribunaal dat de claims onvoldoende juridische grondslag hadden.
De beslissing benadrukt het verschil tussen marktmacht op een eigen platform en het specifieke gedrag dat mededingingsrecht verbiedt. Sony's controle over digitale distributie voor PlayStation-gebruikers werd gezien als verwacht in plaats van inherent onwettig.
In zijn uitspraak overwoog het tribunaal argumenten over concurrentie tussen fysieke en digitale gameformaten. Het panel merkte op dat als consumenten niet gemakkelijk kunnen overstappen tussen de twee, het verwijderen van fysieke retailopties een belangrijke rem op digitale prijzen zou kunnen wegnemen.
If there is no substitution between physical and digital games, then a decision to cease physical sales would mean that those sales would be lost altogether. If there is a legitimate concern with this decision, it would be (contrary to the Class Representative's case) that it eliminates a competitive constraint on Sony from independent retailers and allows Sony to increase digital pricing once that constraint has gone.
Nu de zaak is afgewezen, zal de voorgestelde claim van $2,6 miljard niet doorgaan. De uitspraak sluit een belangrijke juridische uitdaging af voor Sony's digitale distributiemodel in het Verenigd Koninkrijk en zet een precedent voor hoe soortgelijke dominantieargumenten in de toekomst kunnen worden beoordeeld.