Ryan Murphy keert terug naar Netflix met het vierde seizoen van zijn Monster-anthologieserie, ditmaal met de beruchte zaak van Lizzie Borden in de hoofdrol. De nieuwe aflevering werpt een nieuwe blik op de bijlmoorden van 1892 in Fall River, Massachusetts, en de aanhoudende vragen rond Bordens schuld of onschuld na haar vrijspraak.
Jaren eerder produceerde Lifetime al een eigen dramatisering onder de titel The Lizzie Borden Chronicles. De achtdelige serie vermijdt bewust de moorden en het proces en begint vier maanden na de vrijspraak in 1893. Het verhaal volgt Borden terwijl ze probeert een normaal leven op te bouwen in een stad die haar verleden niet vergeet.
Het verhaal opent met Lizzie (Christina Ricci) en haar zus Emma (Clea DuVall), die proberen verder te gaan. Ondanks de uitspraak van de rechter blijft de publieke verdenking bestaan, waardoor de vrouwen sociaal geïsoleerd raken. Hun hoop op financiële onafhankelijkheid wordt al snel de bodem ingeslagen wanneer een grote schuld aan de advocaat van hun overleden vader de toegang tot de verwachte erfenis blokkeert.
De complicaties nemen toe wanneer een halfbroer bewijs ontdekt dat in de kelder van het familiehuis verborgen ligt en probeert Lizzie te chanteren. Als reactie grijpt zij opnieuw naar geweld, ditmaal met vergif, pistolen en messen in plaats van een bijl om obstakels voor haar kwetsbare nieuwe leven uit de weg te ruimen.
Ricci brengt zowel de verfijnde manieren die van een vrouw uit haar tijd werden verwacht als de kille berekening van iemand die zonder aarzelen dreigingen uitschakelt overtuigend tot leven. De vertolking laat zien hoe Borden charme en sociale positie inzet om situaties naar haar hand te zetten, terwijl ze tegelijkertijd tot meedogenloze daden in staat is wanneer ze in het nauw gedreven wordt.
De serie toont haar niet louter als een moordenares, maar als een vrouw die in een tijd waarin het rechtssysteem mannen bevoordeelde geen volledige zeggenschap over haar erfenis kreeg. Moord wordt haar manier om zich te verzetten tegen wie probeert te claimen wat zij als haar rechtmatige bezit beschouwt, ook als dat onschuldige omstanders treft.
Een groot deel van het verhaal draait om Lizzie's relatie met Emma. Historische bronnen geven aan dat Emma na de dood van hun moeder vaak de rol van moederfiguur vervulde. De dramatisering voegt spanning toe door te laten zien hoe Emma steeds meer twijfelt aan de onschuld van haar zus, terwijl ze haar toch blijft steunen.
Lizzie's beschermingsdrang slaat om in bezitterigheid: ze beperkt Emma's contacten met de buitenwereld en positioneert zichzelf als de enige bron van stabiliteit. Deze dynamiek geeft het verhaal extra emotionele diepgang en onderscheidt de serie van meer conventionele hervertellingen van het Borden-verhaal.