Leah McKendrick brengt persoonlijk zusverhaal tot leven in Netflix-romkom Voicemails for Isabelle

Na acht jaar in de maak combineert de film klassieke romantische komedie-elementen met authentieke familiebanden en locaties in San Francisco.

Leah McKendrick werkte acht jaar aan haar debuutromantische komedie Voicemails for Isabelle voordat de film op Netflix verscheen. Het project begon als een zeer persoonlijk script en groeide via castwisselingen, locatieshifts en productie-uitdagingen uit tot een verhaal over zusterschap en veerkracht.

Script krijgt erkenning op Black List en wekt vroege interesse

McKendricks scenario kreeg zes stemmen op de Black List van 2019, een jaarlijkse lijst van onuitgebrachte scripts die populair zijn bij studio-executives. Ze noemde de erkenning onverwacht, gezien haar achtergrond als actrice die schrijft, maar het script voelde uniek aan omdat het rechtstreeks voortkwam uit haar band met haar zus.

Verhaal draait om rouw, romantiek en het leven in San Francisco

In de film speelt Zoey Deutch Jill, een souschef in San Francisco die droomt van een carrière als bakker. Ze deelt haar werkperikelen en datingsproblemen met haar zus Isabelle, gespeeld door Ciara Bravo, die cystic fibrosis heeft. Na Isabelle’s dood wordt haar telefoonnummer toegewezen aan Wes, gespeeld door Nick Robinson, een makelaar die Jills verhaal stilletjes volgt en uiteindelijk naar haar toe reist.

Het verhaal mengt vertrouwde romcom-elementen met specifieke details, zoals Jills uitputtende shifts waarin ze kumquats ontpit onder een veeleisende chef, gespeeld door Nick Offerman. McKendrick deed research in de culinaire wereld om authenticiteit in die scènes te garanderen.

Netflix-partnerschap leidt tot aanpassingen in locatie en cast

De betrokkenheid van de streamer leidde tot grote revisies. Het verhaal verhuisde van Los Angeles en New York naar San Francisco, waardoor McKendrick iconische plekken als Fisherman’s Wharf en Golden Gate Park kon laten zien. Hailee Steinfeld was ooit aan het hoofdrolproject verbonden, dat oorspronkelijk een schrijverskamer voor televisie betrof in plaats van een keuken.

Muziekkeuzes weerspiegelen diepe persoonlijke banden

McKendrick schreef persoonlijke brieven om belangrijke nummers te bemachtigen, waaronder Taylor Swifts “Marjorie” en Robyns “Dancing On My Own”. Ze legde uit dat beide tracks als personages in de film fungeren in plaats van simpele needle drops, waarbij de Swift-ballad Jills rouw benadrukt en het Robyn-nummer een memorabele dansscène aandrijft.

I knew even when I came up with the concept that I wasn’t reinventing the wheel, but I knew that I, as a filmmaker, had my own unique POV, there’s space for all of us.

— Leah McKendrick, Interview with Deadline

Regisseur maakt meta-optreden op het scherm

McKendrick verschijnt ook in de film als Breeda en spreekt een sleutelzin uit die Wes aanmoedigt Jill achterna te gaan. Ze merkte de toevalligheid op dat ze kort na de opnames trouwde, wat de verhaallijn van haar personage op een onverwachte manier weerspiegelde.

Volgend project richt zich op Shania Twain-biopic

McKendrick werkt nu aan een Shania Twain-biopic voor Sony Pictures. Ze benadrukte het belang om Twain als compleet persoon te portretteren, voorbij haar publieke imago, en putte daarbij uit haar eigen ervaringen als zangeres in een competitieve industrie.