Lauren Weedman krijgt eerste Emmy-nominatie voor wilde burgemeestersrol in Hacks

De actrice vertelt over improvisatie, kwetsbaarheid na bell’s palsy en zich eindelijk thuis voelen op de hbo-comedy

Lauren Weedman heeft een carrière opgebouwd met memorabele bijrollen die vaak de show stelen. Haar terugkerende rol als de onvoorspelbare burgemeester van Las Vegas Jo Pezzimenti in de hbo-comedy Hacks heeft haar nu haar eerste Emmy-nominatie opgeleverd.

De actrice is in meer afleveringen van het vijfde en laatste seizoen te zien dan in eerdere jaren, inclusief de serieafsluiter. Fans overspoelden haar op de ochtend van de nominatie met berichten en noemden de erkenning langverwacht, met verwijzingen naar eerder werk zoals haar rol in de dramaserie Looking.

Improvisatie geeft creatieve vrijheid op Hacks

Weedman prijst de makers Lucia Aniello, Jen Statsky en Paul W. Downs omdat ze haar vanaf het begin ruimte gaven om te experimenteren. “We hebben een vrij magische relatie, omdat ik ervan droom dat mensen me laten spelen en daar enthousiast over zijn,” zegt ze. “Ze gaven me die ruimte en dat is precies wat ik wil. Dat is wat ik zo nodig heb.”

Ze is sinds de start van de serie elk seizoen minstens één keer verschenen. Als gastactrice had ze geen langdurige rol verwacht. “Als gastactrice hoop je niet,” merkt Weedman op. “Echt, ik hoopte alleen dat ik zou worden meegenomen.”

Ik herinner me dat Jean zei: ‘Ze huilt. Snijd haar niet af. Laat haar gaan. Ze voelt iets.’

— Lauren Weedman, interview met Variety

Bell’s palsy-diagnose brengt onverwachte bevrijding

Weedman kreeg in 2024 de diagnose bell’s palsy, waardoor haar rechter gezichtshelft verlamd raakte. Ze informeerde direct het team van Hacks en Quinta Brunson, bedenker van Abbott Elementary, waarin ze al jaren een terugkerende rol heeft. Beide producties verzekerden haar dat de aandoening geen gevolgen zou hebben voor haar positie en schreven het zelfs in haar personages.

De ervaring was zeer persoonlijk. “Toen ik bell’s palsy kreeg en daarmee werkte op die serie, veranderde dat dingen,” zegt ze. “Op alle series waar ik aan werkte terwijl ik ziek was, heb ik nooit zo’n kwetsbaarheid in een werkomgeving ervaren.”

In plaats van zich in te houden, voelde de diagnose bevrijdend. “Nu zie ik er slecht uit. Dit is niet expres. Ik kan het niet beheersen en ik voel me niet goed, dit is echt zwaar,” legt ze uit. “Nu mag ik echt acteren. Nu ga ik nergens meer aan vasthouden. Dat is best geweldig.”

Bredere erkenning en hoop op toekomstige samenwerkingen

Vier series met Weedman dit jaar kregen Emmy-nominaties: Hacks, Abbott Elementary, Nobody Wants This en Wonder Man. Ze zoekt al langer naar omgevingen waar comedy en drama samengaan, een kwaliteit die ze vond op Hacks en eerder op Looking.

“Looking voelde betekenisvol en verbond me met mensen om wie ik geef en liet me deel uitmaken van verhalen die ik belangrijk vind,” zegt ze. “Ik kan niet geloven dat Hacks ook zo werd, waarbij ik dacht: ‘O mijn god, ik ben weer thuis in deze omgeving.’”

Weedman hoopt dat de nominatie deuren opent naar meer makers die de kunst van het acteren waarderen. “Ik heb wat glorie geproefd, zoals ze zeggen, met de burgemeester,” voegt ze toe. “Ik zou graag willen blijven werken met makers die echt van de kunstvorm houden, die gewoon willen creëren en me laten spelen. Die in me geloven.”

Tags bij dit artikel