De snel opkomende Grammy-winnaar Laufey heeft een contract getekend met United Talent Agency voor wereldwijde vertegenwoordiging op alle gebieden. Het bureau maakte de deal maandag vroeg bekend en zal liveoptredens, mediaprojecten, film- en televisieproducties, merkpartnerschappen en andere kansen voor de singer-songwriter nastreven.
De ondertekening valt samen met de internationale tournee van Laufey ter promotie van haar in 2025 Grammy-winnende album A Matter of Time. De plaat bereikte de vierde plaats in de Billboard 200 en combineert pop met traditionele jazzelementen die nieuwe luisteraars naar het genre trekken. Haar vorige volledige album, Bewitched uit 2023, won eveneens een Grammy in de categorie Best Traditional Pop Vocal Album.
Laufey, geboren uit Chinees-IJslandse ouders, ontving het Ridderkruis van de Orde van de Valk van de IJslandse president Halla Tómasdóttir. De onderscheiding geldt als de hoogste civiele eer van het land voor bijdragen aan cultuur, kunst en internationaal aanzien. Time Magazine plaatste haar op de lijst van Women of the Year 2025 en Variety reikte haar de Crossover Artist of the Year-prijs uit tijdens het Hitmakers-evenement van 2024.
Ondanks haar jazztechniek op gitaar en zangopleiding aarzelt Laufey om zichzelf strikt als jazzmusicus te bestempelen. Ze lichtte die keuze toe in een eerder interview met Variety.
Ik denk dat een van de redenen waarom ik mezelf niet volledig een jazzartiest noem, is dat ik niet vind dat elk nummer van mij direct onder die categorie valt, en het zou beledigend kunnen zijn voor wie puur jazz maakt om te zeggen dat het een volledig jazzalbum is.
Ze voegde eraan toe dat veel nummers op haar albums, waaronder Bewitched, jazzstandards oproepen en natuurlijk aanvoelen in jazzcontexten. Tegelijkertijd merkte ze op dat een puur popclassificatie ook onvolledig zou aanvoelen.
Ik ben vooral opgegroeid met klassieke muziek en jazz, en jazz is de bron van al mijn vocale inspiratie. En ik ben een opgeleide jazz-zangeres; dat heb ik gestudeerd. Dus (de top van die lijst halen) was zo’n eer. Ik had het nooit geloofd, zeker niet met een publiek zo jong als het mijne en luisteraars die normaal niet naar jazz luisteren. Dat maakte het juist zo mooi.