De taalkundige Helena Herraiz heeft in de podcast 'Hablando en rata' een gedetailleerde uitleg gegeven over de oorsprong van het woord 'vale' en de redenen waarom het decennia na bijna volledig verdwenen te zijn weer populair werd.
Volgens Herraiz, die samen met Sandra Ortonobes sprak, komt de term van het Latijnse werkwoord 'valere', dat gezond, sterk of welgesteld zijn betekende. In de gebiedende wijs diende het om afscheid te nemen met de betekenis 'dat het je goed mag gaan'. Dit gebruik bleef eeuwenlang bestaan tot het vanaf de zeventiende eeuw terrein verloor aan uitdrukkingen als 'adiós'.
De deskundige, bekend van haar deelname aan het programma 'Cifras y letras', benadrukte dat het hedendaagse 'vale' niet dezelfde betekenis heeft als het oorspronkelijke. Tussen de zeventiende en twintigste eeuw zijn er nauwelijks voorbeelden van dit gebruik te vinden. De massale heropleving vond plaats vanaf de jaren zeventig, toen het de betekenis van instemming of overeenstemming kreeg die we vandaag kennen.
Herraiz wees erop dat een van de meest gangbare theorieën dit heropleven toeschrijft aan de nasynchronisatie van films in het Spaans. Hoewel de hypothese met voorbehoud moet worden bekeken, zijn er aanwijzingen die haar ondersteunen. Ter illustratie stelde ze haar collega voor om 'okay' te vervangen door 'vale' en te zien hoe dat beter past dan alternatieven als 'de acuerdo'.
Ons vale komt niet van de 'okay' uit de film, maar het is waarschijnlijk dat de nasynchronisatie heeft geholpen bij de verspreiding ervan.
Het gesprek in de podcast maakt duidelijk dat, hoewel de oorsprong veel ouder is, de hedendaagse opkomst van 'vale' als bevestigend antwoord deels te danken kan zijn aan de manier waarop buitenlandse films in de tweede helft van de vorige eeuw werden bewerkt voor het Spaanse publiek.