Hongaarse regisseur László Nemes volgt twee historische films over het verleden van zijn eigen land met een terugkeer naar het tijdperk dat hem een Oscar opleverde voor zijn debuutfilm. Zijn nieuwe film draait om Jean Moulin, de leider van het Franse verzet die overdag optrad als gewone ambtenaar terwijl hij in het geheim ondergrondse facties coördineerde tegen de nazi-bezetting.

Nemes richt zich op persoonlijke belangen in verzetsverhaal

Het verhaal speelt zich ongeveer een jaar voor de gebeurtenissen in Son of Saul af en volgt Moulin vanaf zijn nachtelijke parachute-landing bij Lyon tot aan zijn gevangenneming en dood in 1943 door Klaus Barbie en de Gestapo. De film vermijdt grootschalige veldslagen of brede historische overzichten. In plaats daarvan blijft het verhaal dicht bij de geheimhouding, achterdocht en voortdurende dreiging die het dagelijks leven bepaalden voor wie tegen het regime werkte.

Paranoia en codewoorden zorgen voor vroege spanning

Vanaf de openingsbeelden hangt de lucht vol angst. Moulin, die het alias Jacques Martel gebruikt, draagt Franse valuta en een simpel broodje mee terwijl hij mompelt dat hij nooit zal wennen aan de droppings. Hij is uit Londen teruggekeerd met een plan van Charles de Gaulle om de verdeelde verzetsgroepen te verenigen. Niets wordt opgeschreven en niemand kent het volledige plaatje, dus gesprekken bestaan uit snelle reeksen codenamen en signalen.

Hij ontmoet de Comtesse de Forez, die misschien wel of niet beseft dat ze hem beschermt, en stuurt haar subtiel in de richting van de schilderijen van Giorgio de Chirico als hint naar de onrust die volgt. De volgende dag bezoekt hij een arts wiens praktijk als dekmantel voor het verzet dient. Een half dozijn mannen van vergelijkbare leeftijd en achtergrond wachten in dezelfde ruimte, en dan arriveert de Gestapo.

Lars Eidinger en Gilles Lellouche leiden kat-en-muis-duel

Eenmaal in hechtenis weigert Moulin te breken. Barbie, gespeeld met toenemende woede door Lars Eidinger, raakt steeds gefrustreerder omdat zijn psychologische en fysieke methodes niets opleveren. Eidinger begint met een theatrale toon die geleidelijk echt dreigend wordt. Daartegenover levert Gilles Lellouche een gelaagde prestatie als de sluwe maar standvastige Moulin, met stille discipline onder de oppervlakte.

Cinematograaf Mátyás Erdély wijkt af van de strakke, handheld-stijl van Son of Saul en kiest voor bredere kaders en zachter, winters licht. Het resultaat voelt als kijken door een aanhoudende mist waarin omstanders toekijken en de geschiedenis zich in het volle zicht ontvouwt zonder ingrijpen.

Filmgegevens en festivalcontext

Moulin duurt 130 minuten en heeft Gilles Lellouche, Lars Eidinger, Marcin Czarnak, Louise Bourgoin en Felix Léfebvre in de hoofdrollen. Olivier Demangel schreef het scenario. De film draait in de competitie van Cannes en wordt verkocht door 193 Legendary.