Een groep landen waaronder China, India, Rusland en Saudi-Arabië probeert de publicatie van het volgende grote IPCC-klimaatrapport uit te stellen. Daardoor zou er minder recente wetenschappelijke informatie beschikbaar zijn voor de belangrijke evaluatie in 2028 van de wereldwijde voortgang onder het Parijs-akkoord uit 2015.
De IPCC houdt zijn huidige vergadering in Addis Abeba, Ethiopië. Wetenschappers willen dat het volledige zevende evaluatierapport, AR7, eind 2028 klaar is zodat het de VN-klimaatconferentie COP33 kan voeden. De tegenstanders willen delen of het hele rapport doorschuiven naar 2029.
De timing is van belang omdat COP33 de volgende formele evaluatie is van de nationale inspanningen om de wereldwijde temperatuurstijging ruim onder de 2 graden Celsius te houden, met een streefwaarde van 1,5 graden. Nieuwe IPCC-bevindingen zouden de controle op de nakoming van toezeggingen versterken.
Zonder het nieuwe rapport, dat naar verwachting wijdverbreide tekortkomingen ten opzichte van de Parijse doelen zal beschrijven, zouden overheden minder onder druk staan om emissiereducties te versnellen. Andere wetenschappelijke bronnen bestaan wel, maar geen enkele heeft dezelfde universele geloofwaardigheid als de IPCC.
Sommige van de landen die het uitstel bepleiten, zouden het ontbreken van recent IPCC-materiaal later kunnen gebruiken als rechtvaardiging voor trager handelen. Het laatste volledige rapport zou dan in 2028 al vijf jaar oud zijn.
Het dwarsbomen van de IPCC-tijdlijn zou een grote historische breuk betekenen die gebruikt zou worden om het internationale klimaatproces en het Parijs-akkoord te verzwakken.
Het meningsverschil duurt al meer dan drie jaar, de langste impasse ooit in een evaluatiecyclus. Onderzoekers hebben eind dit jaar een vaste planning nodig om werk en budgetten te kunnen plannen. De gesprekken in Addis Abeba hebben tot nu toe geen oplossing opgeleverd.
India en andere ontwikkelingslanden wijzen op de noodzaak van extra tijd voor eigen analyses en om vermeende vooringenomenheid van onderzoek uit ontwikkelde landen te verminderen. Rusland en Saudi-Arabië, grote exporteurs van fossiele brandstoffen, hebben zich bij het uitstelstandpunt aangesloten.
Het IPCC-proces heeft, ondanks zijn complexiteit, eerder bijgedragen aan politieke druk die emissiereducties stimuleerde en enkele ergste opwarmingsscenario’s voorkwam. De afgelopen jaren is er sprake van terugtrekkende bewegingen door overheden die wijzen op energiekosten of andere prioriteiten. De Verenigde Staten hebben zich onder het huidige bestuur teruggetrokken uit deelname aan de IPCC.
De 1,5-gradendoelstelling wordt al als onhaalbaar beschouwd. In 2028 zullen de gevolgen van eerdere vertragingen duidelijker zijn, maar er blijft ruimte om verdere schade te beperken als het rapport op schema blijft.