Lamine Yamal heeft openhartig gesproken in een interview met The Guardian over zijn gevoelens tijdens zijn eerste trainingskamp met het Spaanse elftal na het winnen van het WK. De aanvaller van FC Barcelona toont een opmerkelijke maturiteit en een mentaliteit die hem helpt om de meest intense situaties met volledig vertrouwen in zijn talent aan te pakken.
De jonge aanvaller legde uit dat hij tijdens de WK-finale in topvorm verkeerde en wilde dat de wedstrijd doorging. "We staan in de finale van een WK en ik wilde doorgaan. Ik dacht nooit: 'Laat ze maar fluiten'. Ik genoot ervan", zei hij. Deze houding weerspiegelt zijn vermogen om in het moment te leven zonder overmatige druk.
Yamal benadrukte zijn speelstijl die draait om menselijke vonk in plaats van mechanisering. "Een verdediger is als een robot die me probeert te stoppen. Robots zijn bijna perfect, maar een mens heeft iets wat een robot niet heeft", merkte hij op. Hij herinnerde eraan hoe hij improviseerde in de sleutelactie die leidde tot de goal van Ferran Torres tegen Argentinië en benadrukte dat hij tegenstanders wil verrassen zodat ze zijn bewegingen niet kunnen voorspellen.
De voetballer ging ook in op de bekende babyfoto met Lionel Messi, die hij jarenlang op eigen verzoek verborgen hield. "Ik vroeg mijn vader om hem van Facebook te verwijderen. De vergelijkingen waren te gemakkelijk. Ik wilde Lamine zijn, ik wilde geen Messi zijn", onthulde hij.
Zonder omwegen claimde Yamal zijn huidige en eerdere niveau. "Om eerlijk te zijn, ben ik niet alleen dit jaar op het niveau van de Gouden Bal, maar al langer. Iedereen weet dat ik het verschil maak", verzekerde hij, met vertrouwen in zijn individuele ontwikkeling.
Ondanks zijn vroege successen blijft de speler uit Rocafonda met beide benen op de grond dankzij zijn opvoeding en familie-ervaringen. "In het voetbal is er geen angst. Ik heb mijn moeder zien vechten zodat ik kon voetballen en mijn vader schroot zien verzamelen op straat zodat ik kon eten. Dat is angst", legde hij uit. Hij voegde toe dat hij nooit zal pronken met zijn titels en dat voetbal slechts een klein deel van het leven is.
Yamal schrijft zijn stijl toe aan de combinatie van zijn opleiding in de blauwegrana-jeugd en het straatvoetbal. "Barcelona geeft je controle en voetbalintelligentie. In het park is er geen intelligentie: je gaat op je tegenstander af en komt terug. Ik heb allebei", legde hij uit. Zijn belangrijkste motivatie is plezier: "Ik speel niet voor geld, ik speel voor plezier. Als ik de bal pak en merk dat het publiek opstaat in het stadion, voel je je machtiger dan wie ook".