Japanse filmmaker Kore-eda Hirokazu gaf verse details over zijn aanstaande samenwerking met Eddie Redmayne tijdens een persmoment rond zijn nieuwste release.
De regisseur vertelde verslaggevers dat de speelfilm van Searchlight Pictures nog in de schrijffase verkeert. Hij weigerde plotdetails te onthullen, maar sprak van gestage vooruitgang en vroeg het publiek om uit te kijken naar meer nieuws.
Kore-eda liet doorschemeren dat een officiële aankondiging mogelijk al volgend jaar komt. Hij hoopte dat de film uiteindelijk op het Busan International Film Festival te zien zal zijn, een festival waarmee hij een diepe band heeft.
Het Busan-evenement heeft Kore-eda sinds zijn debuut herhaaldelijk verwelkomd. Organisatoren speelden zelfs muziek die naar hem vernoemd is tijdens de openingsceremonie. Hij beschreef de stad en het festival als van uitzonderlijk persoonlijk belang.
Kore-eda verscheen samen met de acteurs Deguchi Natsuki, Makita Aju, Mori Nana en Ishikawa Ruka om te praten over de manga-bewerking Look Back.
De regisseur ontdekte het bronmateriaal in een boekhandel in plaats van via de oorspronkelijke publicatie. Het lezen maakte direct indruk en zette hem aan het denken over de drang om verhalen te vertellen en de persoonlijke last die kunstenaars dragen.
Op de set vermeed Kore-eda strakke shot-voor-shot-instructies. Hij richtte zich vooral op de tijd die de acteurs samen doorbrachten en op het vastleggen van hoe de stad veranderde met het wisselende licht en de seizoenen. De acteurs reageerden daarop door personages te spelen die echt geworteld waren in die omgeving.
Hij stond erop de hele productie op 35mm-film te draaien over alle vier de seizoenen. Deze keuze hield de creatieve spanning hoog omdat aanpassingen niet naar de postproductie konden worden uitgesteld en zo de sfeer van elke locatie bepaalde.
Een late rotoscopie-animatiesequentie ontstond uit één enkele dialoogregel. Na het winnen van een wedstrijd noemt een personage haar droom om haar manga geanimeerd te zien, wat even een wig drijft tussen de hoofdpersonen. De latere animatie staat voor een toekomst die het tweetal nooit samen meemaakte.
Kore-eda koos voor rotoscopie vanwege de positie tussen live-action en traditionele animatie. De techniek liet de personages bewegen binnen achtergrondtekeningen van Kyoko, wat de meest passende visuele taal opleverde.
De film opent en sluit met Deguchi van achteren gefilmd. Voor het slotbeeld vroeg de regisseur haar om Kyoko alleen via haar rug over te brengen. Na weken filmen in Akita met haar tegenspeelster voltooide Deguchi de scène in haar eentje en beschreef een leeg maar indringend gevoel.
Makita, die Kyoko speelt, bezocht Busan voor het eerst. Mori had al ervaring met het rode tapijt in Venetië, maar vond de sfeer van het Koreaanse festival anders, met een enthousiast publiek dat de eerste zenuwen snel wegnam.