Cinematograaf Kim Ji-yong transformeerde een sleutelscène in het aankomende drama Possible Love door zijn team opdracht te geven bomen met touwen te schudden toen de verwachte wind op locatie uitbleef. Het moment benadrukte de zorgvuldige voorbereiding die de hele productie onder regisseur Lee Chang-dong kenmerkte.
Kim Ji-yong gaf een sessie getiteld Cinematography of Possible Love: Quiet, Yet Deeper tijdens Netflix’s Creative Asia-programma op het Busan International Film Festival. Hij legde uit hoe het team de visuele stijl van de film vrijwel volledig op natuurlijk licht baseerde, wat maanden van voorbereiding en locatieontwerp vergde.
Possible Love markeert Lee Chang-dong’s terugkeer na een pauze van acht jaar. De film won vorige maand de Zilveren Leeuw Grand Jury Prize in Venetië en is Zuid-Korea’s inzending voor de Oscar voor beste internationale film. Hij draait in de Icons-sectie van BIFF voordat hij op Netflix verschijnt op 6 november.
Het drama volgt twee getrouwde stellen aan tegenovergestelde kanten van het economische spectrum. Mi-ok en haar recent ontslagen man Ho-seok worstelen financieel, terwijl documentairemaakster Ye-ji en haar man Sang-woo het ruimer hebben. Het verhaal weeft hun levens samen met oog voor stille realisme.
Het emotionele hoogtepunt speelt zich af in een open plek in het bos nabij het strand. Toen de weersvoorspellingen wind beloofden die nooit kwam, pasten de crewleden zich aan door touwen aan bomen te binden en die tijdens de opname te schudden. Kim Ji-yong herinnerde zich dat slechts een handvol essentiële teamleden op de set aanwezig was voor de opname, waardoor het moment een van zijn meest memorabele ervaringen werd in twintig jaar in de branche.
The film ghost did not appear. But our staff ghosts on set created this.
Tijdens de hele opname hield Kim Ji-yong filmverlichting ondergeschikt aan de bestaande omstandigheden. Overdag gebruikte hij kunstmatige lampen alleen om gaten in het natuurlijke licht op te vullen, terwijl ’s nachts vooral straatlantaarns en praktische lampen op locatie werden ingezet.
De productie bouwde zelfs een belangrijk vakantiehuis vanaf de grond op nadat de locatie via een makelaarsvideokanaal was ontdekt. Elke raamgrootte en -oriëntatie werd tijdens twee maanden preproductie gepland om te bepalen hoe het licht de ruimte zou binnenkomen.
De film werd vrijwel volledig handheld met één camera opgenomen, met uitzondering van twee dialoogsequenties. Kim Ji-yong plaatste de lens op een weloverwogen afstand van de acteurs om zowel overdrijving als een gevoel van afstandelijke observatie te vermijden.
Omdat het werk van een personage als documentairemaker centraal staat in het verhaal, overwoog het team hoe haar beelden te onderscheiden van de hoofdfilm. Uiteindelijk kozen ze ervoor geen strikte scheiding aan te brengen, zodat de stijlen naadlozer in elkaar overgaan naarmate het verhaal vordert.
Kim Ji-yong noemde de keuze een intuïtieve beslissing die juist aanvoelde, ook al was ze moeilijk onder woorden te brengen. Hij hoopte dat toekomstige projecten met Lee Chang-dong eindelijk de ongrijpbare filmghost zouden tegenkomen die hen tijdens deze productie ontglipte.